Osteoporoza

Osteoporoza to choroba, która powoduje osłabienie kości. W wyniku osteoporozy kości stają się bardziej podatne na złamania. Osteoporoza jest najczęstszą chorobą kości na świecie i dotyka około 200 milionów osób na całym świecie.

Osteoporoza – przyczyny

Dokładne przyczyny osteoporozy nie są w pełni poznane. Przypuszcza się, że wpływ na rozwój choroby mają następujące czynniki:

• Wiek – ryzyko zachorowania na osteoporozę wzrasta wraz z wiekiem.
• Płeć – kobiety są bardziej narażone na osteoporozę niż mężczyźni.
• Rodzina – osoby z rodzinną historią osteoporozy są bardziej narażone na zachorowanie na tę chorobę.
• Niedobór wapnia i witaminy D – wapń i witamina D są niezbędne do prawidłowego rozwoju kości.
• Niektóre choroby – niektóre choroby, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, mogą zwiększać ryzyko zachorowania na osteoporozę.
• Czynniki środowiskowe – niektóre czynniki środowiskowe, takie jak palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu, mogą zwiększać ryzyko zachorowania na osteoporozę.

Osteoporoza – objawy

Osteoporoza często nie daje żadnych objawów, aż do momentu wystąpienia złamania. Wczesnymi objawami osteoporozy mogą być:

• Ból pleców
• Zmniejszenie wzrostu
• Krzywizna kręgosłupa
• Łagodne urazy, które powodują złamania

Leczenie osteoporozy

Leczenie osteoporozy ma na celu zapobieganie złamaniom i poprawę jakości życia. Może ono obejmować:

• Leczenie farmakologiczne – leki stosowane w leczeniu osteoporozy pomagają wzmocnić kości i zmniejszyć ryzyko złamania.
• Zmiana stylu życia – zmiana stylu życia, taka jak zwiększenie spożycia wapnia i witaminy D, może pomóc w zapobieganiu osteoporozie.
• Fizjoterapia i rehabilitacja – fizjoterapia i rehabilitacja mogą pomóc w poprawie siły mięśni i równowagi, co może zmniejszyć ryzyko upadków i złamania.

Fizjoterapia i rehabilitacja w leczeniu osteoporozy

Fizjoterapia Poznań i rehabilitacja Poznań mogą być pomocne w leczeniu osteoporozy w następujących obszarach:

• Poprawa siły mięśni – silne mięśnie mogą pomóc w utrzymaniu prawidłowej postawy ciała i zmniejszyć ryzyko upadków.
• Poprawa równowagi – dobra równowaga może pomóc w zapobieganiu upadkom.
• Uczenie się nowych umiejętności – osoby z osteoporozą mogą potrzebować nauczyć się nowych umiejętności, takich jak chodzenie z laską lub kulami.

Podsumowanie

Osteoporoza to choroba, która może mieć znaczący wpływ na jakość życia. Jednakże, wczesne wykrycie i leczenie osteoporozy może pomóc w zapobieganiu złamaniom i poprawie jakości życia.

Wdowi garb, inaczej garb szyjny lub bawoli kark, to deformacja kręgosłupa szyjnego, która objawia się charakterystycznym wygięciem w kształcie litery C. Wdowi garb może być spowodowany różnymi czynnikami. Jednakże zazwyczaj jest to długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej z głową pochyloną do przodu. Co więcej, wdowi garb może być dziedziczny bądź spowodowany osteoporozą, która doprowadza do złamań kompresyjnych kręgów szyjnych, które mogą prowadzić do wygięcia kręgosłupa.

Wdowi garb – objawy

Oprócz charakterystycznego wygięcia kręgosłupa szyjnego, wdowiego garbu mogą towarzyszyć następujące objawy:

• Ból głowy
• Ból karku
• Drętwienie i mrowienie w kończynach górnych
• Problemy z równowagą
• Problemy z oddychaniem

Leczenie wdowiego garbu

Leczenie wdowiego garbu zależy od przyczyny jego powstania. W przypadku nieprawidłowej postawy ciała, leczenie polega na zmianie nawyków posturalnych. Pacjent powinien nauczyć się prawidłowo siedzieć, stojąc i chodzić. W przypadku osteoporozy, leczenie polega na podawaniu leków, które wzmacniają kości. W przypadku czynników genetycznych, leczenie jest objawowe i ma na celu złagodzenie dolegliwości.

Fizjoterapia i rehabilitacja w leczeniu wdowiego garbu

Fizjoterapia Poznań i rehabilitacja Poznań mogą być pomocne w leczeniu wdowiego garbu. Są to dziedziny pokrewne, które mają te same cele. Fizjoterapia może nauczyć pacjenta ćwiczeń, które pomogą poprawić postawę ciała i wzmocnić mięśnie kręgosłupa. Rehabilitacja może pomóc pacjentowi w nauce nowych umiejętności, takich jak chodzenie z prawidłową postawą ciała.

Wdowi garb – ćwiczenia

Do ćwiczeń redukujących problem wdowiego garba należą:

• Ćwiczenia wzmacniające mięśnie kręgosłupa – ćwiczenia te pomagają wzmocnić mięśnie, które podtrzymują kręgosłup. Do ćwiczeń wzmacniających mięśnie kręgosłupa należą:
  • Wyprosty kręgosłupa szyjnego
  • Rotacje kręgosłupa szyjnego
  • Skłony głowy w lewo i w prawo
  • Przeprosty kręgosłupa szyjnego
• Ćwiczenia rozciągające mięśnie szyi i karku – ćwiczenia te pomagają rozluźnić napięte mięśnie szyi i karku. Do ćwiczeń rozciągających mięśnie szyi i karku należą:
  • Skłony głowy do przodu
  • Skłony głowy do tyłu
  • Skłony głowy na boki
  • Obroty głowy w lewo i w prawo

Podsumowanie

Wdowi garb to deformacja kręgosłupa szyjnego, która może mieć zarówno przyczyny genetyczne, jak i środowiskowe. W leczeniu wdowiego garbu ważne jest, aby zidentyfikować przyczynę jego powstania i wdrożyć odpowiednie leczenie. Fizjoterapia i rehabilitacja mogą pomóc w poprawie postawy ciała i zmniejszeniu dolegliwości bólowych.

Stwardnienie rozsiane (SM) to przewlekła i postępująca choroba ośrodkowego układu nerwowego (OUN). W przebiegu choroby dochodzi do uszkodzenia mieliny, czyli ochronnej osłonki otaczającej neurony. W wyniku tego uszkodzenia zaburzone jest przekazywanie impulsów nerwowych, co może prowadzić do różnych objawów neurologicznych.

Stwardnienie rozsiane – przyczyny

Przyczyny stwardnienia rozsianego nie są w pełni poznane. Przypuszcza się, że choroba ma podłoże autoimmunologiczne, czyli układ odpornościowy organizmu atakuje własne komórki. W wyniku tego dochodzi do uszkodzenia mieliny, która chroni neurony przed uszkodzeniami.

Objawy stwardnienia rozsianego

Objawy stwardnienia rozsianego są bardzo zróżnicowane i mogą różnić się u poszczególnych pacjentów. Najczęściej występujące objawy to:

• zaburzenia widzenia, takie jak mroczki, podwójne widzenie, utrata widzenia w jednym oku
• zaburzenia czucia, takie jak drętwienie, mrowienie, uczucie pieczenia
• zaburzenia ruchu, takie jak osłabienie mięśni, drżenie, problemy z koordynacją
• zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej
• zaburzenia mowy i połykania
• zaburzenia funkcji poznawczych, takie jak problemy z pamięcią, koncentracją, podejmowaniem decyzji

Stwardnienie rozsiane – przebieg

Stwardnienie rozsiane może przebiegać w różny sposób. Najczęściej występuje postać relapsowo-remitująca (RRMS), w której występują okresy zaostrzeń choroby (relapsów) przeplatane okresami remisji. W przebiegu RRMS objawy mogą nawracać w różnych odstępach czasu i mieć różną intensywność.

Jednakże, w niektórych przypadkach stwardnienie rozsiane może przebiegać w sposób postępujący (SPMS). W tej postaci choroby objawy pogarszają się stopniowo, a remisje są coraz rzadsze.

Leczenie stwardnienia rozsianego

Nie istnieje obecnie skuteczny lek na stwardnienie rozsiane. Leczenie ma na celu spowolnienie rozwoju choroby i złagodzenie objawów. W leczeniu stwardnienia rozsianego stosuje się leki immunosupresyjne, które mają na celu zmniejszenie aktywności układu odpornościowego. Leki te mogą być przyjmowane doustnie lub w postaci wstrzyknięć. W leczeniu stwardnienia rozsianego stosuje się również leki modulujące układ odpornościowy, które mają na celu ochronę mieliny przed uszkodzeniem.

Oprócz leczenia farmakologicznego, w leczeniu stwardnienia rozsianego ważne jest również zastosowanie fizjoterapii i rehabilitacji. Fizjoterapia Poznań pomaga w poprawie sprawności fizycznej i zmniejszeniu dolegliwości bólowych. Rehabilitacja Poznań pomaga w nauce nowych umiejętności i przystosowaniu się do niepełnosprawności.

Fizjoterapia i rehabilitacja w stwardnieniu rozsianym

Fizjoterapia i rehabilitacja w stwardnieniu rozsianym mają na celu:

• poprawę sprawności fizycznej
• zmniejszenie dolegliwości bólowych
• poprawę jakości życia
• zapobieganie powikłaniom

Jeśli chodzi o fizjoterapię, to obejmuje ona ćwiczenia ogólnorozwojowe, ćwiczenia wzmacniające, ćwiczenia równoważne, ćwiczenia oddechowe i ćwiczenia relaksacyjne.

Rehabilitacja w stwardnieniu rozsianym obejmuje naukę nowych umiejętności, takich jak chodzenie z kulami, jazda na wózku inwalidzkim, poruszanie się po schodach, samodzielne zaspokajanie potrzeb fizjologicznych.

Podsumowanie

Stwardnienie rozsiane to przewlekła i postępująca choroba, która może mieć znaczący wpływ na życie pacjenta. W leczeniu stwardnienia rozsianego stosuje się leki immunosupresyjne, leki modulujące układ odpornościowy, fizjoterapię i rehabilitację.

Osłabienie mięśni kegla odnosi się do sytuacji, w której mięśnie dna miednicy, znane również jako mięśnie kegla, są słabe lub niedostatecznie silne. Mięśnie kegla są grupą mięśni, które tworzą podporę dla narządów miednicy, takich jak pęcherz, macica i jelita.

Główne przyczyny osłabienia mięśni kegla mogą obejmować:

1. Ciąża i poród. Podczas ciąży i porodu mięśnie kegla mogą ulec osłabieniu lub nadmiernemu rozciągnięciu ze względu na zmiany hormonalne, nacisk na mięśnie podczas rozwarcia i wysiłku fizycznego.
2. Starzenie się. Wraz z wiekiem mięśnie kegla mogą tracić siłę i elastyczność, co prowadzi do osłabienia.
3. Otyłość. Nadmierna masa ciała może obciążać mięśnie kegla i powodować ich osłabienie.
4. Brak aktywności fizycznej. Niewłaściwy styl życia, brak regularnej aktywności fizycznej i siedzący tryb życia mogą przyczyniać się do osłabienia mięśni kegla.
5. Chirurgia miednicy. Niektóre zabiegi chirurgiczne, takie jak usunięcie macicy czy operacje w obrębie narządów miednicy, mogą wpływać na siłę i funkcję mięśni kegla.

Osłabienie mięśni kegla może prowadzić do różnych problemów zdrowotnych, takich jak nietrzymanie moczu, nietrzymanie kału, opadanie narządów miednicy, dysfunkcja seksualna i bóle miednicy.

Osłabienie mięśni kegla – pomoc fizjoterapeutyczna

Fizjoterapia Poznań może odgrywać istotną rolę w leczeniu osłabienia mięśni kegla. Fizjoterapeuci posiadają wiedzę i umiejętności, aby pomóc w wzmocnieniu tych mięśni i poprawie ich funkcji. Oto kilka sposobów, w jakie fizjoterapeuta może pomóc:

1. Ocena i diagnoza. Fizjoterapeuta przeprowadzi ocenę, aby ocenić siłę i funkcję mięśni kegla oraz zidentyfikować obszary osłabienia. Na podstawie wyników diagnozy zostanie opracowany indywidualny plan terapeutyczny.
2. Trening mięśni kegla. Fizjoterapeuta nauczy pacjenta, jak prawidłowo wykonywać ćwiczenia mięśni kegla, które skupiają się na skurczach i rozluźnianiu tych mięśni. Może używać techniki biofeedbacku, aby pacjent mógł świadomie kontrolować skurcze mięśni kegla.
3. Elektrostymulacja mięśni kegla. Fizjoterapeuta może zastosować technikę elektrostymulacji, która polega na stosowaniu delikatnego impulsu elektrycznego do mięśni kegla, co pomaga w ich wzmacnianiu. Ta technika może być szczególnie pomocna w przypadku trudności w opanowaniu skurczów mięśni kegla.
4. Terapia manualna. Fizjoterapeuta może stosować techniki terapeutyczne, takie jak masaż tkanek głębokich i rozluźnianie mięśni, aby zmniejszyć napięcie i poprawić elastyczność mięśni kegla.
5. Edukacja pacjenta. Fizjoterapeuta dostarczy informacji i wskazówek dotyczących prawidłowej techniki wykonywania ćwiczeń mięśni kegla oraz sposobów integrowania ich w codzienną aktywność. Pacjent będzie również informowany o czynnikach ryzyka i strategiach zapobiegania osłabieniu mięśni kegla.

Neuralgia mięzyżebrowa, znana również jako nerwoból mięzyżebrowy, to rodzaj bólu, który występuje wzdłuż nerwów mięzyzbieowych. Nerwy te przebiegają wzdłuż dolnej krawędzi żeber, zaczynając od kręgosłupa i biegnąc do przodu wzdłuż żeber.

Neuralgia mięzyżebrowa charakteryzuje się uczuciem pieczenia, kłucia, palenia lub tępego bólu wzdłuż przebiegu nerwów mięzyzbieowych. Ból może być przewlekły lub napadowy i może promieniować do klatki piersiowej, pleców lub brzucha. Często jest wywoływany przez nacisk na nerwy mięzyzbieowe, takie jak ucisk lub drażnienie nerwów przez mięśnie, ścięgna lub inne struktury w okolicy.

Przyczyny neuralgii mięzyzbowej mogą obejmować:

1. Zespół mięśniowo-powięziowy. Nadmierna napięcie mięśni lub zespół mięśniowo-powięziowy w okolicy mięzyzbieu może powodować ucisk na nerwy i prowadzić do bólu.
2. Kontuzje i urazy. Urazy, takie jak urazy sportowe, wypadki samochodowe czy upadki, mogą uszkodzić nerwy mięzyzbieowe i spowodować neuralgię.
3. Zwyrodnienie kręgosłupa. Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, takie jak przepuklina dysku lub stenoza kręgosłupa, mogą uciskać nerwy mięzyzbieowe i powodować ból.
4. Niewłaściwa postawa. Długotrwałe utrzymywanie niewłaściwej postawy, takiej jak garbienie się lub przedłużone siedzenie w złej pozycji, może prowadzić do nadmiernego napięcia mięśni i ucisku na nerwy.

Neuralgia mięzyżebrowa – leczenie u fizjoterapeuty

W leczeniu neuralgii mięzyżebrowej fizjoterapeuta może zastosować różne techniki, które pomogą złagodzić ból, zmniejszyć napięcie mięśniowe i poprawić funkcję nerwów mięzyzbieowych. Poniżej przedstawiam niektóre z metod, które fizjoterapeuci mogą wykorzystać:

1. Terapia manualna. Fizjoterapeuta może stosować techniki terapeutyczne, takie jak masaż tkanek głębokich, ucisk punktowy, techniki mobilizacji i manipulacje, aby rozluźnić spięte mięśnie, poprawić ukrwienie, zmniejszyć napięcie nerwowe i zwiększyć elastyczność tkanek.
2. Ćwiczenia rozciągające. Fizjoterapeuta może zalecić zestaw ćwiczeń rozciągających, które mają na celu rozluźnienie i wydłużenie napiętych mięśni. To może obejmować ćwiczenia rozciągające mięśnie klatki piersiowej, pleców, szyi i ramion.
3. Ćwiczenia wzmacniające. Fizjoterapeuta może opracować program ćwiczeń wzmacniających, które skupiają się na wzmocnieniu mięśni stabilizujących kręgosłup, pleców i ramion. Wzmacnianie tych mięśni pomaga w utrzymaniu prawidłowej postawy i redukcji napięcia mięśniowego.
4. Techniki relaksacyjne. Fizjoterapeuta może nauczyć pacjenta różnych technik relaksacyjnych, takich jak głębokie oddychanie, medytacja, masaż relaksacyjny czy techniki redukcji stresu. Te techniki mogą pomóc w zmniejszeniu napięcia mięśniowego, poprawie odpoczynku i zmniejszeniu uczucia bólu.

Obrzęk limfatyczny to stan, w którym dochodzi do gromadzenia się płynu limfatycznego w tkankach, powodując powiększenie i obrzęk. Jest to wynik zaburzeń w przepływie limfy, która jest płynem bezbarwnym, zawierającym białka, limfocyty i inne substancje. Ponadto odgrywa ważną rolę w transporcie składników odżywczych, usuwaniu toksyn oraz w funkcji odpornościowej organizmu.

Obrzęk limfatyczny może mieć różne przyczyny, w tym:

1. Zaburzenia limfatyczne wrodzone. Niektóre osoby mogą mieć wrodzone wady układu limfatycznego, które wpływają na prawidłowy przepływ limfy, co prowadzi do obrzęku limfatycznego.
2. Zabiegi chirurgiczne. Chirurgiczne usunięcie węzłów chłonnych lub innych zabiegów w obrębie układu limfatycznego może zakłócić przepływ limfy. Dodatkowo może prowadzić do rozwoju obrzęku limfatycznego.
3. Radioterapia. Radioterapia stosowana w leczeniu nowotworów może uszkodzić naczynia limfatyczne i utrudniać prawidłowy przepływ limfy, co prowadzi do obrzęku.
4. Infekcje. Niektóre infekcje, takie jak filarioza, mogą prowadzić do uszkodzenia naczyń limfatycznych i powodować obrzęk limfatyczny.

Objawy obrzęku limfatycznego mogą obejmować:

• Powiększenie i obrzęk dotkniętej części ciała, najczęściej kończyny. Jednakże może to również dotyczyć innych obszarów, takich jak twarz, szyja czy narządy płciowe.
• Ciężkość i uczucie napięcia w dotkniętej części ciała.
• Skóra może być napięta, lśniąca i może występować zgrubienie.
• Ograniczenie ruchomości w obrębie dotkniętej kończyny.

Obrzęk limfatyczny – leczenie u fizjoterapeuty

Fizjoterapeuci odgrywają ważną rolę w leczeniu obrzęku limfatycznego i wspomaganiu przepływu limfy. Poniżej przedstawiam niektóre z metod, których fizjoterapeuci mogą używać w celu pomocy pacjentom z obrzękiem limfatycznym:

1. Leczniczy masaż limfatyczny. Fizjoterapeuci przeprowadzają specjalne techniki masażu, które mają na celu stymulację przepływu limfy i usprawnienie układu limfatycznego. Masaż Poznań jest wykonywany delikatnymi, rytmicznymi ruchami, które pomagają w odprowadzaniu nagromadzonego płynu limfatycznego z obszaru obrzęku do zdrowych węzłów chłonnych.
2. Ćwiczenia terapeutyczne. Fizjoterapeuta opracuje program ćwiczeń, które pomagają wzmocnić mięśnie, poprawić przepływ limfy i zmniejszyć obrzęk. Ćwiczenia mogą obejmować ruchy zginania i prostowania stawów, unoszenie i opuszczanie kończyny, a także techniki oddechowe, które pomagają w przepływie limfy.
3. Drenaż limfatyczny. To specjalna technika, w której fizjoterapeuta wykorzystuje opaski uciskowe i specjalne ruchy, aby przeprowadzić limfę z obszaru obrzęku do zdrowych węzłów chłonnych. Jest to bardziej zaawansowana forma masażu limfatycznego, która jest indywidualnie dostosowywana do potrzeb pacjenta.
4. Edukacja pacjenta. Fizjoterapeuta dostarcza pacjentowi informacji na temat samopomocy, takiej jak techniki samo-masażu, pielęgnacja skóry, odpowiednie pozycjonowanie i unikanie czynników, które mogą nasilać obrzęk limfatyczny.

Zapalenie kaletki podbarkowej, znane również jako zapalenie kaletki bursy podbarkowej, to stan zapalny kaletki maziowej w obrębie stawu barkowego. Kaletka maziowa to mała torba wypełniona płynem maziowym, która znajduje się pomiędzy ścięgnem mięśnia a kością. Ma ona za zadanie zmniejszyć tarcie i ułatwić płynne ruchy stawowe.

W przypadku zapalenia kaletki podbarkowej dochodzi do podrażnienia. Zwykle na skutek nadmiernego obciążenia, urazu lub powtarzających się ruchów. To z kolei prowadzi do stanu zapalnego wewnątrz kaletki. Zapalenie to może wpływać na różne kaletki w obrębie stawu barkowego. Najczęściej jednak dotyczy kaletki maziowej znajdującej się między nadgrzebieniem kości ramiennej a łopatką.

Główne przyczyny zapalenia kaletki podbarkowej to:

1. Nadmierne obciążenie. Powtarzające się ruchy lub niewłaściwe techniki wykonywania pewnych czynności. Takie jak podnoszenie ciężarów, rzucanie piłką lub wykonywanie monotonnych ruchów ramieniem, mogą prowadzić do podrażnienia kaletki i rozwoju stanu zapalnego.
2. Urazy. Uderzenia, upadki, zbyt nagłe i gwałtowne ruchy mogą uszkodzić kaletkę maziową i wywołać zapalenie.
3. Infekcje. Rzadziej, ale możliwe, zapalenie kaletki podbarkowej może być spowodowane infekcją bakteryjną lub grzybiczą.

Objawy zapalenia kaletki podbarkowej mogą obejmować:

• Ból w obrębie barku, często nasilający się podczas wykonywania ruchów ramieniem.
• Ograniczenie ruchomości barku.
• Obrzęk, zaczerwienienie lub uczucie ciepła w okolicy kaletki.
• Sztywność i trudności w podnoszeniu ramienia.

Zapalenie kaletki podbarkowej – leczenie u fizjoterapeuty

W przypadku zapalenia kaletki podbarkowej fizjoterapeuta może zastosować kilka metod w celu zmniejszenia bólu, poprawy funkcji barku i przyspieszenia procesu gojenia. Oto niektóre z nich:

1. Terapia manualna. Fizjoterapeuci mogą wykorzystywać różne techniki terapeutyczne, takie jak masaż tkanek głębokich, mobilizacje stawowe i techniki rozluźniające mięśnie, aby złagodzić napięcie mięśniowe, poprawić krążenie krwi i zmniejszyć podrażnienie kaletki podbarkowej.
2. Ćwiczenia rozciągające i wzmacniające. Fizjoterapeuta opracuje program ćwiczeń, które pomogą w rozciąganiu mięśni barku i klatki piersiowej, poprawieniu elastyczności i zakresu ruchu. Ćwiczenia wzmacniające będą skupiały się na wzmacnianiu mięśni stabilizujących bark oraz mięśni rotatorów, aby poprawić stabilność i funkcję barku.
3. Kinezyterapia. Fizjoterapeuta może przeprowadzić pacjenta przez ćwiczenia terapeutyczne, które pomogą w poprawie ruchomości barku, koordynacji i stabilności. Mogą to być ćwiczenia aktywne, takie jak unoszenie ramion, obroty ramion czy ćwiczenia proprioceptywne.
4. Techniki redukcji bólu i redukcji napięcia: Fizjoterapeuci mogą stosować techniki takie jak terapia ciepłem lub zimnem, elektrostymulacja, ultradźwięki, które pomagają w zmniejszeniu bólu, łagodzeniu stanu zapalnego i poprawie krążenia krwi w obszarze podbarkowym.

Rwa barkowa, znana również jako zespół bolesnego barku, jest schorzeniem charakteryzującym się występowaniem nagłego i silnego bólu w obrębie barku. Jest to częste schorzenie występujące u osób w różnym wieku, zwłaszcza u osób aktywnych fizycznie lub wykonujących powtarzające się ruchy ramieniem.

Rwa barkowa może mieć różne przyczyny, ale najczęściej jest spowodowana uszkodzeniem lub podrażnieniem tkanek w obrębie stawu barkowego lub otaczających struktur. Poniżej przedstawiam najczęstsze przyczyny rwy barkowej:

1. Zapalenie kaletki maziowej (bursitis). Zapalenie kaletki maziowej to stan zapalny błony surowiczej otaczającej staw barkowy. Może być spowodowane nadmiernym naciskiem lub urazem. Powoduje ból, obrzęk i ograniczenie ruchomości barku.
2. Zapalenie ścięgna nadgrzebieniowego (tendinitis nadgrzebieniowy). To stan zapalny ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, który jest jednym z mięśni rotatorów barku. Nadmierne obciążenie lub powtarzające się ruchy mogą prowadzić do podrażnienia i zapalenia ścięgna, powodując ból i ograniczenie ruchu.
3. Zespół ciasnoty podbarkowej (impingement). W zespole ciasnoty podbarkowej dochodzi do ucisku struktur, takich jak ścięgna mięśni i kaletki maziowe, podczas unoszenia ramienia. Powoduje to ból, osłabienie i ograniczenie ruchomości barku.
4. Zwyrodnienie stawu barkowego (osteoartroza). Zwyrodnienie stawu barkowego to schorzenie związane z postępującym zużyciem chrząstki stawowej. Może prowadzić do bólu, sztywności i ograniczenia ruchomości w obrębie barku.
5. Uszkodzenie ścięgien lub mięśni. Nagłe urazy, przeciążenia lub niewłaściwe wykonywanie pewnych czynności mogą prowadzić do uszkodzenia ścięgien lub mięśni w obrębie barku. Może to powodować ostry ból i utrudnienia w wykonywaniu ruchów ramieniem.

Objawy rwy barkowej mogą obejmować:

• Nagły i silny ból w obrębie barku.
• Ograniczenie ruchomości barku.
• Trudności w wykonywaniu pewnych czynności, takich jak podnoszenie przedmiotów lub czesanie włosów.
• Obrzęk lub zaczerwienienie wokół stawu barkowego.

Rwa barkowa – pomoc fizjoterapeuty

Fizjoterapeuci odgrywają istotną rolę w leczeniu rwy barkowej. Poniżej przedstawiam niektóre z metod, których fizjoterapeuci mogą używać w celu pomocy pacjentom z rwa barkową:

1. Ocena i diagnoza. Fizjoterapeuta przeprowadzi dokładną ocenę, w tym wywiad medyczny, badanie fizykalne i ocenę zakresu ruchu. To pozwoli określić przyczynę rwy barkowej i opracować odpowiedni plan leczenia.
2. Terapia manualna. Fizjoterapeuci mogą stosować różne techniki terapeutyczne, takie jak masaż tkanek głębokich, mobilizacje stawowe i techniki rozluźniające mięśnie, aby złagodzić ból, poprawić krążenie krwi, zmniejszyć napięcie mięśniowe i przywrócić prawidłową funkcję barku.
3. Ćwiczenia wzmacniające. Fizjoterapeuta opracuje indywidualny program ćwiczeń, które mają na celu wzmocnienie mięśni stabilizujących bark oraz mięśni rotatorów. Wzmocnienie tych mięśni pomoże w poprawie stabilności barku i zmniejszeniu obciążenia na uszkodzone struktury. Ćwiczenia mogą obejmować ćwiczenia z oporem, ćwiczenia izometryczne, a także ćwiczenia koordynacyjne.
4. Stymulacja mięśniowa. Fizjoterapeuta może zastosować techniki stymulacji mięśniowej, takie jak elektrostymulacja, aby pomóc w zmniejszeniu bólu i pobudzeniu mięśni do pracy.
5. Kinezyterapia. Fizjoterapeuci mogą prowadzić pacjentów przez specjalne ćwiczenia, które pomogą w poprawie zakresu ruchu, koordynacji i stabilności barku. Mogą to być ćwiczenia aktywne, takie jak unoszenie ramion, obroty ramion czy ćwiczenia proprioceptywne.

Drętwienie rąk to uczucie utraty czucia lub mrowienia w rękach, które często wynika z ucisku lub uszkodzenia nerwów. Może to obejmować jedną lub obie ręce oraz różne części ręki, takie jak palce, dłonie, nadgarstek, przedramię lub ramię.

Drętwienie rąk może mieć wiele przyczyn, w tym:

1. Ucisk nerwów. Najczęstszą przyczyną drętwienia rąk jest ucisk nerwów, takich jak nerw łokciowy w obrębie łokcia (co może prowadzić do zespołu cieśni nadgarstka) lub nerw promieniowy w obrębie nadgarstka. Ucisk nerwów może być spowodowany czynnikami takimi jak przepuklina dysku kręgosłupa, guzy, zwyrodnienie stawów, złamania lub urazy.
2. Zaburzenia krążenia. Niedostateczne ukrwienie rąk, takie jak w przypadku miażdżycy, może powodować drętwienie i mrowienie. Zaburzenia krążenia mogą być wynikiem zwężenia tętnic, zakrzepów, niskiego ciśnienia krwi lub innych chorób naczyniowych.
3. Zespoły kompresyjne: Istnieje wiele zespołów kompresyjnych, które mogą prowadzić do drętwienia rąk, takich jak zespół cieśni nadgarstka (ucisk nerwu śródręczno-palcowego), zespół cieśni strzałkowej (ucisk nerwu strzałkowego) lub zespół cieśni kanału łokciowego (ucisk nerwu łokciowego).
4. Choroby układowe. Niektóre choroby układowe, takie jak cukrzyca, toczeń rumieniowaty układowy czy stwardnienie rozsiane, mogą powodować drętwienie rąk jako objaw ich zaawansowania.
5. Czynniki środowiskowe. Długotrwałe narażenie na czynniki środowiskowe, takie jak wibracje, niska temperatura, niewłaściwa pozycja podczas pracy lub używanie narzędzi, może przyczyniać się do drętwienia rąk.

Drętwienie rąk – pomoc fizjoterapeuty

Fizjoterapeuci mogą odegrać istotną rolę w ocenie i leczeniu drętwienia rąk. Oto kilka sposobów, w jakie fizjoterapia Poznań może pomóc w przypadku drętwienia rąk:

1. Ocena postawy i ergonomii. Fizjoterapeuta może przeprowadzić ocenę postawy ciała i ergonomii pracy, aby zidentyfikować czynniki, które mogą przyczyniać się do ucisku nerwów i drętwienia rąk. Na podstawie tych obserwacji specjalista zaproponuje zmiany w postawie i technikach pracy, które pomogą w zmniejszeniu nacisku na nerwy.
2. Ćwiczenia i rehabilitacja Poznań. Fizjoterapeuta może zalecić specjalne ćwiczenia, które pomogą wzmocnić mięśnie, poprawić elastyczność i zakres ruchu w obrębie rąk, nadgarstków i ramion. Ćwiczenia te mogą pomóc w rozluźnieniu mięśni, poprawie krążenia krwi i zmniejszeniu ucisku na nerwy.
3. Mobilizacja nerwów. Techniki mobilizacji nerwów mogą być stosowane przez fizjoterapeutów w celu zmniejszenia ucisku na nerwy i poprawy przepływu nerwowego. Mobilizacja może obejmować delikatne ruchy i manipulacje w celu uwolnienia nerwów, zmniejszenia napięcia tkanek i złagodzenia objawów drętwienia.
4. Terapia manualna. Fizjoterapeuci mogą wykorzystywać różne techniki terapeutyczne, takie jak masaż tkanek głębokich, techniki rozluźniające mięśnie i manipulacje stawowe, aby zmniejszyć napięcie mięśniowe, poprawić krążenie krwi i złagodzić objawy drętwienia.
5. Edukacja pacjenta. Fizjoterapeuta może dostarczyć wskazówek dotyczących zmiany stylu życia, takich jak modyfikacja aktywności, unikanie długotrwałego narażenia na czynniki, które mogą nasilać objawy drętwienia. Pacjent jest również informowany o technikach samopomocy, takich jak ćwiczenia domowe i pozycje odciążające.

Chondromalacja rzepki, znana również jako zespół bólowy rzepki lub zespół chrzęstno-nadkłykciowy, to schorzenie charakteryzujące się uszkodzeniem chrząstki stawowej na tylnej powierzchni rzepki (patella) w stawie kolanowym. Jest to jedno z najczęstszych schorzeń dotyczących stawu kolanowego, szczególnie u młodych osób aktywnych fizycznie.

W zdrowym stawie kolanowym, rzepka porusza się płynnie wewnątrz kanału stawowego kości udowej. W przypadku chondromalacji rzepki, chrząstka stawowa na tylnej powierzchni rzepki ulega zmiękczeniu, uszkodzeniu lub złuszczaniu. Może to prowadzić do bólu, obrzęku, trzeszczenia lub poczucia niestabilności w okolicy stawu kolanowego.

Przyczyny chondromalacji rzepki mogą być różnorodne, ale najczęściej obejmują:

1. Dysfunkcję rzepki: Zaburzenia związane z nieprawidłowym ruchem lub położeniem rzepki, takie jak niestabilność rzepki, przewlekłe przemieszczanie się rzepki lub nieprawidłowe napięcie mięśniowe wokół rzepki.
2. Przeciążenie: Powtarzające się urazy, intensywne treningi, nadmierne obciążenie stawu kolanowego mogą prowadzić do nadmiernego zużycia chrząstki rzepki.
3. Niedokrwienie: Zaburzenia krążenia krwi w okolicy rzepki mogą wpływać na zdrowie i kondycję chrząstki.

Objawy chondromalacji rzepki mogą różnić się w zależności od stopnia uszkodzenia chrząstki. Mogą obejmować:

1. Ból w okolicy przedniej strony kolana, szczególnie podczas wykonywania aktywności fizycznej, wchodzenia po schodach lub długotrwałego siedzenia.
2. Trzeszczenie, tarcie lub uczucie blokady w stawie kolanowym podczas ruchu.
3. Obrzęk stawu kolanowego.
4. Osłabienie mięśni nóg.
5. Trudności w skłanianiu lub prostowaniu kolana.

Chondromalacja rzepki – leczenie u fizjoterapeuty

Leczenie chondromalacji rzepki u fizjoterapeuty ma na celu złagodzenie bólu, poprawę funkcji rzepki i wzmacnianie mięśni wokół stawu kolanowego. Oto kilka sposobów, w jakie fizjoterapia Poznań może pomóc w leczeniu chondromalacji rzepki:

1. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie. Fizjoterapeuta opracuje program ćwiczeń, które mają na celu wzmocnienie mięśni nóg, zwłaszcza mięśni czworogłowych uda. Wzmocnienie tych mięśni pomaga w stabilizacji rzepki i zmniejszeniu obciążenia na jej tylnej powierzchni. Ćwiczenia mogą obejmować podnoszenie nogi na boki, przysiady, wspięcia na palce czy ćwiczenia na maszynach.
2. Ćwiczenia stabilizacyjne rzepki. Fizjoterapeuta może wprowadzić specjalne ćwiczenia mające na celu poprawę stabilności rzepki. Mogą to być ćwiczenia oparte na kontroli ruchu rzepki, takie jak ćwiczenia na platformie stabilizacyjnej lub z wykorzystaniem piłki do stabilizacji. Te ćwiczenia pomagają wzmocnić mięśnie stabilizujące rzepkę i poprawić jej śledzenie w kanale stawowym.
3. Techniki rozciągania. Jeśli istnieje napięcie w mięśniach związane z chondromalacją rzepki, fizjoterapeuta może zalecić techniki rozciągania. Mogą to być ćwiczenia na rozciąganie mięśni czworogłowych uda, mięśni biodrowo-lędźwiowych czy mięśni zginaczy biodra. Regularne rozciąganie pomaga w zmniejszeniu napięcia mięśniowego i poprawie zakresu ruchu.
4. Terapia manualna. Fizjoterapeuta może wykorzystać techniki terapeutyczne, takie jak masaż tkanek głębokich, mobilizacje stawowe czy techniki rozluźniające mięśnie, aby złagodzić napięcie mięśniowe, poprawić krążenie krwi i zmniejszyć ból.
5. Edukacja pacjenta. Fizjoterapeuta dostarczy pacjentowi wskazówek dotyczących właściwej techniki wykonywania ćwiczeń, modyfikacji aktywności i postawy w codziennym życiu. Pacjent jest informowany o czynnikach, które mogą nasilać objawy chondromalacji rzepki i jak unikać nadmiernego obciążenia stawu kolanowego.

Rwa udowa to stan charakteryzujący się bólem i dyskomfortem wzdłuż trasy nerwu kulszowego. Nerw kulszowy jest najdłuższym nerwem w ciele człowieka, rozciągającym się od dolnej części kręgosłupa aż do stóp. Rwa udowa występuje, gdy ten nerw zostaje podrażniony lub uszkodzony.

Najczęstszą przyczyną rwy udowej jest ucisk lub drażnienie nerwu kulszowego w obrębie kręgosłupa. Może to być spowodowane przepukliną dysku, czyli wypukleniem lub wyrwaniem się jądra międzykręgowego, które uciska nerw. Inne przyczyny mogą obejmować stenoza kręgosłupa (zwężenie kanału kręgowego), guzy kręgosłupa, urazy kręgosłupa, zwyrodnienie krążków międzykręgowych lub spondyloza (zmiany zwyrodnieniowe w kręgosłupie).

Objawy rwy udowej obejmują:

1. Silny ból w dolnej części pleców, który promieniuje wzdłuż nerwu kulszowego do pośladków, nóg i stóp. Pacjent może odczuwać te ból z jednej bądź z dwóch stron.
2. Mrowienie, uczucie pieczenia lub drętwienie wzdłuż trasy nerwu kulszowego.
3. Osłabienie mięśni nóg, utrata czucia lub trudności w poruszaniu się.

Rwa udowa – pomoże fizjoterapia!

Fizjoterapia Poznań odgrywa istotną rolę w leczeniu rwy udowej, pomagając w złagodzeniu bólu, poprawie funkcji i przywróceniu normalnej mobilności. Oto kilka sposobów, w jakie fizjoterapia może pomóc w leczeniu rwy udowej:

1. Rozciąganie i wzmacnianie mięśni. Fizjoterapeuta może zaproponować zestaw ćwiczeń mających na celu rozciągnięcie napiętych mięśni oraz wzmocnienie osłabionych mięśni. Wzmacnianie mięśni, zwłaszcza mięśni pleców, brzucha i pośladków. To pomaga w utrzymaniu prawidłowej postawy i stabilności kręgosłupa, zmniejszając obciążenie na nerwie kulszowym.
2. Terapia manualna. Fizjoterapeuta może wykorzystać różne techniki terapeutyczne, takie jak masaż, manipulacje stawów i techniki mobilizacji tkanek. Po to, aby zmniejszyć napięcie mięśniowe, poprawić krążenie krwi i złagodzić ból.
3. Elektroterapia i terapia ciepłem/zimnem. Zastosowanie elektroterapii, takiej jak TENS (elektryczna stymulacja nerwów) lub ultradźwięki, może pomóc w zmniejszeniu bólu i stany zapalne. Terapia ciepłem lub zimnem może również przynieść ulgę poprzez złagodzenie bólu i redukcję stanu zapalnego.
4. Edukacja pacjenta. Fizjoterapeuta może udzielić wskazówek dotyczących zmiany stylu życia. Takich jak modyfikacja aktywności, unikanie długiego siedzenia czy unoszenia ciężkich przedmiotów, które mogą nasilać objawy rwy udowej.

Zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego to schorzenie, które charakteryzuje się postępującym uszkodzeniem chrząstki stawowej w obrębie stawu biodrowego. Są to zmiany związane z procesem starzenia się organizmu oraz przeciążeniami mechanicznymi, a także mogą wynikać z urazu stawu.

Na skutek zwyrodnienia chrząstki stawowej dochodzi do zmniejszenia jej grubości, a w konsekwencji do jej zniszczenia. To prowadzi do tarcia kości stawowych, co powoduje ból oraz ograniczenie ruchomości w stawie biodrowym. Ponadto w wyniku zmian zwyrodnieniowych może dojść do powstania zmian kostnych, takich jak osteofity (narośla kostne), które dodatkowo utrudniają ruchomość stawu i powodują ból.

Objawy zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego zazwyczaj pojawiają się stopniowo i obejmują m.in.:

• ból stawu biodrowego, który zwykle jest nasilający się podczas ruchu i łagodnieje w spoczynku;
• ograniczenie ruchomości stawu biodrowego;
• sztywność stawu po dłuższym okresie siedzenia lub leżenia;
• trudności w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak chodzenie, wchodzenie po schodach czy siedzenie i wstawanie z krzesła.

Leczenie zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego zwykle obejmuje zarówno leczenie farmakologiczne, jak i rehabilitację. W cięższych przypadkach może być konieczne leczenie chirurgiczne, np. wymiana stawu biodrowego. W terapii rehabilitacyjnej stosuje się m.in. ćwiczenia wzmacniające i rozciągające, terapię manualną, elektroterapię, a także odpowiednie porady dotyczące sposobu prowadzenia aktywnego stylu życia oraz zmiany nawyków żywieniowych, które pomogą zmniejszyć obciążenie stawów.

Zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego – leczenie fizjoterapeutyczne

Leczenie fizjoterapeutyczne zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego ma na celu zmniejszenie bólu, poprawę ruchomości stawu i poprawę jakości życia pacjenta. Fizjoterapeuta dobiera indywidualny program rehabilitacji dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę jego stan zdrowia, wiek i tryb życia.

Oto niektóre z metod stosowanych w fizjoterapii w leczeniu zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego:

1. Ćwiczenia wzmacniające mięśnie: Pacjentom zwykle zaleca się ćwiczenia mięśni pośladkowych, udowych i brzucha, które pomagają poprawić stabilizację stawu biodrowego oraz zredukować obciążenie stawu.
2. Ćwiczenia ruchowe: Ćwiczenia ruchowe obejmują ćwiczenia rozciągające oraz koordynacyjne, które pomagają poprawić ruchomość stawu i zredukować ból.
3. Elektroterapia: Stosuje się elektroterapię, taką jak terapia ultradźwiękowa, prądy TENS czy prądy interferencyjne, które pomagają zmniejszyć ból oraz poprawić krążenie krwi w stawie.
4. Kinezyterapia w wodzie: Ćwiczenia w wodzie są łagodniejsze dla stawów, dlatego też są zwykle zalecane pacjentom z problemami z biodrami. Kinezyterapia w wodzie pomaga poprawić siłę mięśni, poprawić ruchomość stawu i zredukować ból.
5. Masaż Poznań: Masaż stawu biodrowego i mięśni okolicznych pomaga zredukować napięcie mięśniowe i poprawić krążenie krwi w okolicach stawu.
6. Porada dotycząca stylu życia: Fizjoterapeuta może doradzić pacjentowi w kwestii zmiany stylu życia i wprowadzenia do swojej codziennej rutyny odpowiedniej aktywności fizycznej, która pomoże utrzymać zdrowie stawów i poprawić ich ruchomość.

Leczenie fizjoterapeutyczne zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego jest długotrwałym procesem, który wymaga systematyczności i cierpliwości. Wymaga również ścisłej współpracy między pacjentem a fizjoterapeutą. Jednak regularne stosowanie odpowiednich metod rehabilitacji może przynieść znaczną poprawę zdrowia i jakości życia pacjenta.

Zespół ciasnoty podbarkowej (ang. Thoracic Outlet Syndrome) to schorzenie charakteryzujące się uciskiem nerwów lub naczyń krwionośnych w okolicach szyi i barku.

Najczęściej występującym typem TOS jest zespół ciasnoty podbarkowej naczyniowej, gdzie dochodzi do ucisku tętnicy podobojczykowej, żyły podobojczykowej lub nerwu ramiennego. Objawy mogą obejmować ból, drętwienie, mrowienie, osłabienie mięśniowe i obrzęk ramienia. Często występują również trudności z unoszeniem ramienia lub chwytaniem przedmiotów.

Innym typem TOS jest zespół ciasnoty podbarkowej nerwowej, gdzie dochodzi do ucisku nerwu ramiennego lub splotu ramiennego. Objawy mogą obejmować ból, drętwienie, mrowienie i osłabienie mięśniowe w ramieniu i dłoni.

Przyczynami TOS mogą być czynniki anatomiczne (np. wady wrodzone), choroby kręgosłupa szyjnego, urazy, nadmierna aktywność fizyczna, ciąża czy choroby układu krążenia. W leczeniu stosuje się różne metody, takie jak terapia manualna, ćwiczenia fizyczne, farmakoterapia, a w cięższych przypadkach nawet zabiegi chirurgiczne.

Zespół ciasnoty podbarkowej – leczenie fizjoterapeutyczne

Leczenie fizjoterapeutyczne jest ważnym elementem w terapii zespołu ciasnoty podbarkowej. Celem fizjoterapii jest zmniejszenie objawów bólowych, poprawa zakresu ruchomości, zwiększenie siły mięśniowej oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego w okolicy szyi, barku i klatki piersiowej.

W zależności od typu TOS oraz indywidualnych potrzeb pacjenta, fizjoterapia Poznań może obejmować różne metody, takie jak:

1. Masaż Poznań – stosowany w celu zmniejszenia napięcia mięśniowego, zwiększenia ukrwienia oraz poprawy elastyczności tkanek.
2. Ćwiczenia rozciągające – mają na celu zwiększenie zakresu ruchomości w okolicy szyi, barku i klatki piersiowej oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego.
3. Ćwiczenia wzmacniające – zmierzają do zwiększenia siły mięśniowej w okolicy barku i klatki piersiowej, co pomaga w stabilizacji i uniesieniu ramienia.
4. Mobilizacje stawów – polegają na delikatnym manipulowaniu stawami w celu poprawy ich ruchomości.
5. Elektroterapia – wykorzystuje prąd elektryczny do zmniejszenia bólu oraz poprawy ukrwienia w okolicy objętej TOS.
6. Terapia manualna – wykonywana przez fizjoterapeutę, polega na manipulowaniu tkanek w okolicy szyi, barku i klatki piersiowej w celu poprawy ich ruchomości oraz zmniejszenia napięcia mięśniowego.
7. Kinesiotaping – stosowany w celu zmniejszenia napięcia mięśniowego oraz poprawy kontroli nad ruchem barku i ramienia.

Ważne jest, aby fizjoterapia była prowadzona przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę, który będzie indywidualnie dobierał metody terapii oraz monitorował postępy leczenia.

Choroba Parkinsona to postępujące schorzenie neurodegeneracyjne, które wpływa na ruch i kontrolę ruchową. Choroba ta jest spowodowana degeneracją neuronów produkujących dopaminę w obszarze mózgu znanym jako istota czarna. Dopamina to neuroprzekaźnik odpowiedzialny za przekazywanie sygnałów między neuronami, które kontrolują ruch.

Objawy choroby Parkinsona zwykle pojawiają się stopniowo i w początkowych stadiach choroby mogą być łagodne. Typowe objawy choroby Parkinsona to:

1. Drżenie – drżenie rąk, nóg lub szczęki. Drżenie zwykle pojawia się podczas odpoczynku i zmniejsza się podczas aktywności.
2. Sztywność – sztywność mięśni, która może powodować ból lub dyskomfort. Sztywność może również wpływać na zakres ruchu.
3. Powolność ruchów – trudności w rozpoczęciu lub kontynuowaniu ruchów, co może prowadzić do trudności w wykonywaniu codziennych czynności.
4. Zaburzenia równowagi i koordynacji – osoby z chorobą Parkinsona często mają trudności z utrzymaniem równowagi i koordynacją ruchową.
5. Problemy z mówieniem i pisaniem – osoby z chorobą Parkinsona mogą mieć trudności z mówieniem głośno i zrozumiale, a także z pisaniem.

Choroba Parkinsona jest chorobą postępującą, co oznacza, że ​​objawy zwykle pogarszają się z czasem. Chociaż nie ma lekarstwa na chorobę Parkinsona, istnieją różne metody leczenia, które mogą pomóc w kontrolowaniu objawów. Najczęściej stosowane metody leczenia to leki, fizjoterapia Poznań, terapia mowy i terapia zajęciowa. W niektórych przypadkach stosuje się również głęboką stymulację mózgu, która pomaga w kontroli objawów.

Choroba Parkinsona – leczenie przy pomocy fizjoterapii

Fizjoterapia Poznań jest ważnym elementem leczenia choroby Parkinsona i może pomóc w poprawie jakości życia pacjentów. Fizjoterapia może pomóc w poprawie ruchu, równowagi, koordynacji, a także zmniejszeniu bólu i sztywności mięśni.

Oto kilka metod fizjoterapeutycznych, które są stosowane w leczeniu choroby Parkinsona:

1. Ćwiczenia fizyczne – ćwiczenia fizyczne, takie jak ćwiczenia aerobowe, ćwiczenia siłowe, a także stretching, mogą pomóc w poprawie siły mięśniowej, elastyczności i wytrzymałości.
2. Terapia ruchowa – terapia ruchowa może pomóc w poprawie równowagi, koordynacji ruchowej i poprawie sposobu chodzenia. Terapia ruchowa może obejmować ćwiczenia na specjalistycznych urządzeniach, takich jak bieżnie czy rowerki rehabilitacyjne.
3. Terapia zajęciowa – terapia zajęciowa może pomóc w poprawie zdolności do wykonywania codziennych czynności, takich jak przygotowywanie posiłków czy ubieranie się. Terapia zajęciowa może obejmować ćwiczenia dotyczące koordynacji ruchowej rąk i palców.
4. Terapia manualna – terapia manualna może pomóc w redukcji bólu, sztywności mięśni i poprawie zakresu ruchu.
5. Terapia wibracyjna – terapia wibracyjna może pomóc w poprawie równowagi i koordynacji ruchowej poprzez stymulację mięśni i układu nerwowego.

Fizjoterapia jest zwykle stosowana w połączeniu z innymi metodami leczenia, takimi jak leki i terapia mowy. Regularne ćwiczenia fizjoterapeutyczne mogą pomóc w utrzymaniu ruchliwości i poprawie jakości życia pacjentów z chorobą Parkinsona.

Artretyzm, nazywany także chorobą zwyrodnieniową stawów, jest schorzeniem, które dotyczy stawów i tkanki łącznej. Choroba ta powoduje uszkodzenie chrząstki stawowej, która stanowi amortyzator między kośćmi stawowymi, co prowadzi do bólu, sztywności i ograniczenia ruchomości stawów.

Artretyzm jest zwykle związany z procesem starzenia się organizmu, ale może mieć również inne przyczyny, takie jak urazy stawów, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia metaboliczne czy genetyczne. Najczęściej dotyka stawy rąk, kolan, bioder, kręgosłupa oraz stawów palców rąk i stóp.

Objawy artretyzmu mogą się różnić w zależności od rodzaju choroby, ale zazwyczaj obejmują ból i sztywność stawów, ograniczenie ruchomości, obrzęk i trzeszczenie stawów. Objawy te mogą pogarszać się w miarę postępu choroby, co prowadzi do trudności w wykonywaniu codziennych czynności.

Leczenie artretyzmu ma na celu łagodzenie objawów choroby i poprawę funkcji stawów. W zależności od stopnia zaawansowania choroby, leczenie może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię, ćwiczenia fizyczne, dietę oraz suplementy diety. W niektórych przypadkach może być konieczne leczenie operacyjne, takie jak artroskopia lub endoproteza stawu. Ważne jest również, aby unikać czynników ryzyka, takich jak otyłość czy brak aktywności fizycznej, które mogą przyczyniać się do rozwoju choroby.

Artretyzm – leczenie fizjoterapeutyczne

Fizjoterapia Poznań jest ważnym elementem leczenia artretyzmu. Jej celem jest zmniejszenie bólu i sztywności stawów, poprawa zakresu ruchu oraz ogólnie poprawa funkcji stawów. Oto kilka popularnych metod fizjoterapeutycznych stosowanych w leczeniu artretyzmu:

1. Ćwiczenia terapeutyczne – fizjoterapeuci stosują różne ćwiczenia, które mają na celu poprawę ruchomości, siły mięśniowej, elastyczności i koordynacji ruchowej. Ćwiczenia te dostosowuje się do indywidualnych potrzeb pacjenta. Można je wykonywać zarówno podczas sesji fizjoterapeutycznych, jak i w domu.
2. Masaż Poznań – masaże stawów i tkanek miękkich mogą pomóc w zmniejszeniu sztywności i bólu stawów. Drenaż limfatyczny poprawia krążenie krwi i limfy, co pomaga w usunięciu toksyn z organizmu i przyspiesza proces gojenia.
3. Elektroterapia – elektrostymulacja mięśni może pomóc w poprawie krążenia krwi i limfy, a także zmniejszyć ból i sztywność stawów. Elektroterapię stosuje się w leczeniu różnych typów artretyzmu, w tym w chorobie zwyrodnieniowej stawów.
4. Hydroterapia – terapia wodna jest formą fizjoterapii, która wykorzystuje wodę do leczenia różnych schorzeń, w tym artretyzmu. Woda pomaga zmniejszyć obciążenie stawów, co przynosi ulgę w bólu i sztywności. Ćwiczenia w wodzie mogą również pomóc w poprawie zakresu ruchu.
5. Kinezyterapia – to metoda fizjoterapeutyczna, która wykorzystuje ruch jako formę leczenia. Fizjoterapeuci stosują różne ćwiczenia ruchowe, które pomagają w poprawie ruchomości stawów, siły mięśniowej i koordynacji ruchowej.

Wszystkie te metody fizjoterapeutyczne stosuje się w leczeniu artretyzmu. W zależności od stopnia zaawansowania choroby oraz indywidualnych potrzeb pacjenta, fizjoterapeuci dobierają odpowiednie metody leczenia, aby poprawić funkcję stawów i zmniejszyć ból i sztywność.

Kręcz szyi, zwany również bólem szyi, to dolegliwość, która charakteryzuje się bólem, sztywnością i ograniczeniem ruchomości w okolicach szyi. Może być wywołany przez wiele różnych przyczyn. Takich jak urazy, choroby zwyrodnieniowe, zakażenia, napięcia mięśniowe, nieprawidłowe ułożenie podczas snu czy długi czas spędzony przed komputerem.

Objawy kręczu szyi mogą obejmować ból, który może być odczuwalny jako kłucie, pieczenie, szczypanie lub skurcz, sztywność szyi. Ponadto ograniczenie zakresu ruchu w kierunku bocznym lub obrotowym, ból głowy, mrowienie lub drętwienie rąk.

Kręcz szyi – leczenie fizjoterapeutyczne

Leczenie kręczu szyi przy pomocy fizjoterapii może być skutecznym sposobem na złagodzenie bólu i przywrócenie pełnej ruchomości szyi. Fizjoterapeuci stosują różne techniki i ćwiczenia, aby pomóc pacjentom w redukcji bólu i sztywności oraz zapobiec przyszłym epizodom kręczu szyi.

Oto przykładowe techniki i ćwiczenia stosowane w fizjoterapii przy kręczu szyi:

1. Rozciąganie mięśni – Fizjoterapeuci mogą zastosować różne techniki rozciągania mięśni szyi i karku, takie jak odchylanie głowy w tył lub skłon głowy w przód, aby rozluźnić spięte mięśnie.
2. Masaż Poznań – Masaż szyi i karku może pomóc w złagodzeniu bólu i sztywności, poprawić krążenie krwi i zmniejszyć napięcie mięśniowe.
3. Techniki manualne – Fizjoterapeuci mogą stosować techniki mobilizacji stawów i manipulacji, które pomagają w przywróceniu ruchomości szyi.
4. Fizykoterapia – Zastosowanie termoterapii, krioterapii, ultradźwięków lub elektrostymulacji może pomóc w zmniejszeniu bólu i sztywności szyi.
5. Ćwiczenia wzmacniające – Ćwiczenia te mają na celu wzmocnienie mięśni szyi i karku, co pomaga w zapobieganiu kolejnym epizodom kręczu szyi.
6. Edukacja pacjenta – Fizjoterapeuci mogą nauczyć pacjenta prawidłowych technik posturalnych, które pomagają w uniknięciu ponownych urazów i przeciążeń szyi.

Leczenie fizjoterapeutyczne kręczu szyi jest zwykle indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta i przeprowadzane pod nadzorem wykwalifikowanego fizjoterapeuty. Fizjoterapia Poznań jest bezpieczną i skuteczną metodą leczenia kręczu szyi, która może przynieść ulgę w bólu i przywrócić pełną ruchomość szyi.

Ostroga piętowa to schorzenie, które charakteryzuje się występowaniem małych, ostro zakończonych narośli kostnych na kości piętowej. Dolegliwość ta jest zazwyczaj związana z przeciążeniem stopy. W szczególności z długotrwałym naciskaniem na piętę, co może prowadzić do stanu zapalnego ścięgna Achillesa lub rozcięgna podeszwowego stopy.

Ostroga piętowa może powodować ból i dyskomfort w okolicach pięty, szczególnie przy chodzeniu lub staniu. Ból może być ostry i kłujący lub tępy i przeszywający. Często towarzyszy mu również sztywność stopy, a czasem również obrzęk.

Ostroga piętowa może być diagnozowana przez lekarza na podstawie badania fizycznego oraz obrazowania, takiego jak zdjęcie rentgenowskie. Często występuje u osób z płaskostopiem, nadwagą, bądź pracujących na stojąco.

Leczenie ostrogi piętowej zwykle zaczyna się od metod niemedycznych. Takich jak zmniejszenie aktywności prowadzącej do przeciążenia pięty, ćwiczenia rozciągające mięśnie i ścięgna. Ponadto noszenie odpowiedniego obuwia, a także zastosowanie lodu lub ciepła, w zależności od etapu schorzenia. Fizjoterapia Poznań, w tym kinezyterapia i masaż Poznań, może również pomóc zmniejszyć ból i poprawić zakres ruchu.

Jeśli te metody nie przyniosą ulgi, lekarz może zastosować terapię farmakologiczną lub zalecić inwazyjne leczenie, takie jak iniekcje sterydowe lub operacja. W skrajnych przypadkach, kiedy schorzenie jest bardzo zaawansowane i nie daje się skutecznie leczyć metodami niemedycznymi, konieczne może być usunięcie ostrogi piętowej chirurgicznie.

Ostroga piętowa – leczenie przy pomocy fizjoterapii

Fizjoterapia Poznań może być skutecznym sposobem leczenia ostrogi piętowej i pomóc w zmniejszeniu bólu oraz przywróceniu pełnej funkcjonalności stopy. Istnieje wiele technik i ćwiczeń, które fizjoterapeuci wykorzystują w terapii ostrogi piętowej, w tym:

1. Rozciąganie mięśni i ścięgien – Fizjoterapeuci mogą zalecić ćwiczenia rozciągające mięśnie i ścięgna, takie jak ćwiczenia łydek i ćwiczenia stóp, aby pomóc zmniejszyć napięcie mięśni i zapobiec przeciążeniu.
2. Masaż Poznań. Masaż może pomóc w ukrwieniu obszarów dotkniętych ostrogą piętową, zmniejszeniu napięcia mięśniowego i złagodzeniu bólu.
3. Fizykoterapia – Fizykoterapia, takie jak ultradźwięki lub elektrostymulacja, może pomóc w łagodzeniu bólu i stanu zapalnego.
4. Korekcja biomechaniczna – Fizjoterapeuci mogą zalecić specjalne wkładki ortopedyczne, które pomagają w poprawie ułożenia stopy i zmniejszeniu nacisku na obszarze ostrogi piętowej.
5. Ćwiczenia równowagi i propriocepcji – Ćwiczenia te pomagają w poprawie równowagi i koordynacji, co może zapobiegać ponownemu wystąpieniu przeciążeń.
6. Kinezyterapia – Fizjoterapeuci mogą opracować specjalny program ćwiczeń, który umożliwi stopniowe powrót do aktywności i ćwiczeń, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjenta.

Kolano skoczka, zwane także zespołem bólu rzepki, to dolegliwość, która charakteryzuje się bólem zlokalizowanym w okolicy przedniej kolana. Szczególnie w okolicy rzepki. Jest to częsta kontuzja, która dotyczy szczególnie sportowców uprawiających skoki, biegi i inne aktywności wymagające częstych i intensywnych ruchów stawu kolanowego.

Przyczyną kolana skoczka jest zazwyczaj nadmierna aktywność fizyczna lub powtarzające się urazy. Dolegliwość ta może wynikać z niewłaściwej techniki treningowej, noszenia nieodpowiedniego obuwia lub zbyt szybkiego wzrostu intensywności treningów. W wyniku tych czynników dochodzi do podrażnienia i uszkodzenia tkanki miękkiej, takiej jak ścięgna, więzadła czy chrząstka stawowa.

Objawy kolana skoczka to przede wszystkim ból w okolicy rzepki, który nasila się podczas wykonywania skoków, biegów lub przy schodzeniu po schodach. Może towarzyszyć temu uczucie sztywności i ograniczenie ruchomości stawu kolanowego. W niektórych przypadkach występuje także obrzęk i zaczerwienienie okolicy kolana.

Leczenie kolana skoczka zależy od stopnia zaawansowania dolegliwości. W przypadku łagodnych objawów zaleca się stosowanie metod konserwatywnych. Takich jak odpoczynek, chłodzenie, stosowanie opatrunków uciskowych oraz ćwiczenia wzmacniające mięśnie wokół kolana. W bardziej zaawansowanych przypadkach konieczne może być zastosowanie fizjoterapii, a w skrajnych przypadkach – interwencja chirurgiczna. Ważne jest również unikanie czynników, które mogą prowadzić do nawrotu dolegliwości, takich jak nadmierna aktywność fizyczna lub nieodpowiednie obuwie.

Kolano skoczka – leczenie przy pomocy fizjoterapii

Leczenie fizjoterapeutyczne kolana skoczka zależy od stopnia zaawansowania dolegliwości, a także od indywidualnych potrzeb pacjenta. Ogólnie rzecz biorąc, fizjoterapia Poznań ma na celu zmniejszenie bólu, zwiększenie zakresu ruchu, poprawę siły mięśniowej, a także zminimalizowanie ryzyka nawrotu dolegliwości. Fizjoterapia Poznań może obejmować szereg różnych metod, w tym:

1. Elektrostymulacja mięśniowa – polega na wykorzystaniu prądu elektrycznego, który pobudza mięśnie do skurczu. Metoda ta może pomóc wzmocnić mięśnie wokół kolana, poprawić krążenie krwi i redukcję bólu.
2. Kinezyterapia – polega na wykonywaniu ćwiczeń mających na celu poprawę ruchomości stawu kolanowego i wzmocnienie mięśni. Pacjentom z kolana skoczka zwykle zaleca się ćwiczenia siłowe, takie jak przysiady i ćwiczenia na maszynach.
3. Terapia manualna – fizjoterapeuta może wykorzystać różnego rodzaju techniki manipulacyjne, takie jak masaż Poznań, mobilizacje stawów i rozciąganie mięśni, aby zmniejszyć napięcie mięśniowe, poprawić krążenie krwi i zmniejszyć ból.
4. Kinesiotaping – stosowanie specjalnej taśmy klejącej, która stabilizuje staw kolanowy i pomaga zmniejszyć ból. Taśma może także pomóc wzmocnić mięśnie i poprawić kontrolę nad stawem.
5. Leczenie laserem – wykorzystanie lasera o niskiej intensywności, który pobudza komórki do regeneracji, co przyspiesza proces gojenia i zmniejsza ból.
6. Uciskowe opaski na rzepkę – nakładanie opaski uciskowej na rzepkę, co pomaga zmniejszyć napięcie w ścięgnach i mięśniach.

Wszystkie te metody fizjoterapii mogą być skuteczne w leczeniu kolana skoczka. Fizjoterapeuta dobierze odpowiednie techniki i ćwiczenia, które będą najlepiej dopasowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Ważne jest także, aby pacjent przestrzegał zaleceń fizjoterapeuty i unikał czynników, które mogą prowadzić do nawrotu dolegliwości.

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (ang. temporomandibular joint disorders, TMJ) to grupa chorób i zaburzeń dotyczących stawów skroniowo-żuchwowych, które są odpowiedzialne za połączenie żuchwy z kością skroniową w czaszce. Te stawy pozwalają na ruchy żuchwy. Umożliwia on ruchy otwierania i zamykania ust oraz przesuwanie żuchwy w przód i w tył. Dodatkowo staw skroniowo-żuchwowy jest pokryty chrząstką stawową, która działa jak amortyzator i umożliwia płynne ruchy żuchwy. Składa się z wielu elementów, w tym z główki żuchwy, panewki stawowej, torebki stawowej, więzadeł, mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych.

Skontaktuj się z wykwalifikowanym specjalistą fizjoterapii!

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego – objawy i przyczyny

Zaburzenia stawu skroniowo-żuchwowego (ang. temporomandibular joint disorders, TMJ) to grupa chorób i zaburzeń dotyczących stawów skroniowo-żuchwowych, które są odpowiedzialne za połączenie żuchwy z kością skroniową w czaszce. Te stawy pozwalają na ruchy żuchwy, takie jak otwieranie i zamykanie ust, żucie i mówienie.

Objawy zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego mogą obejmować:

• Ból w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego
• Sztywność lub ograniczenie ruchomości żuchwy
• Trudności w otwieraniu i zamykaniu ust
• Trzeszczenie lub trzaskanie w stawie podczas ruchu żuchwy
• Ból lub napięcie w okolicy twarzy, szyi lub barków
• Bóle głowy
• Szumy uszne

Przyczyny zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego mogą być różnorodne i obejmować:

• Przezaburzenia zgryzu
• Stres i napięcie mięśniowe w okolicy twarzy i szyi
• Uraz lub urazy w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego
• Choroby reumatyczne
• Nieprawidłowe ułożenie żuchwy
• Zęby z przodozgryzem
• Zaburzenia napięcia mięśniowego (np. bruksizm)

Leczenie

Fizjoterapia Poznań jest jednym z ważnych elementów leczenia zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego. opisywane zaburzenie można leczyć przy pomocy masażu tkanek głębokich, ale również wykorzystując terapię manualną. Terapeuta może założyć rękawiczkę i pracować nad mięśniami od wewnątrz jamy ustnej. Mięśnie szyi, ramion lub górnej części pleców mogą również wymagać technik zmniejszających napięcie. Ogólne techniki relaksacyjne, jak np. masaż relaksacyjny, mogą być również przydatne do zmniejszenia ogólnego stresu, a następnie napięcia mięśni wokół stawu skroniowo-żuchwowego.

W leczeniu zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego pomocne jest również wsparcie stomatologa. Stomatolog może zalecić leczenie ortodontyczne, takie jak aparat ortodontyczny, aby skorygować niewłaściwe ułożenie zębów i odciążyć staw. W przypadkach, gdy zaburzenia są spowodowane problemami z uzębieniem, stomatolog może zaproponować leczenie protetyczne, takie jak korony, mosty lub protezy, aby przywrócić prawidłową funkcję żucia i ruchomość stawu.

Poznaj nasze usługi, których odpowiedni dobór pozwoli niwelować zarówno przyczyny, jak i skutki zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego.

FIZOTERAPIA POZNAŃ

Niedowład to stan osłabienia mięśni. W przeciwieństwie do paraliżu, osoby z niedowładem nadal mają pewną kontrolę nad dotkniętymi mięśniami. Występuje z powodu uszkodzenia nerwów, które może być spowodowane różnymi czynnikami lub stanami. W sytuacji niedowładu mięśnie są osłabione lub zaburzone. 

Niedowład to uszkodzenie nerwów

Chociaż niedowład wpływa na mięśnie, zwykle występuje z powodu uszkodzenia nerwów. Rozległa sieć nerwów kontroluje ruch mięśni w naszym ciele. Jeśli część tej sieci uszkodziła się, mięśnie w dotkniętym obszarze mogą nie działać prawidłowo.

 Istnieje kilka czynników, które mogą powodować niedowład i istnieje wiele różnych rodzajów niedowładu. Stan ten jest często klasyfikuje się według obszaru ciała.

Typy niedowładów

• Monopareza. Monopareza osłabienie mięśni, które dotyczy jednej kończyny, takiej jak noga lub ramię.
• Parapareza. Parapareza to osłabienie mięśni, które dotyczy obu nóg.
• Niedowład połowiczy. To osłabienie mięśni, które dotyka jednej strony ciała, takiej jak lewa ręka i lewa noga.
• Niedowład czterokończynowy. Quadriparesis to osłabienie mięśni, które dotyczy wszystkich czterech kończyn.
• Porażenie Bella. Porażenie Bella to stan, który prowadzi do tymczasowego osłabienia mięśni twarzy, co może powodować opadanie twarzy i ból.
• Niedowład strun głosowych. Wpływa na ruch strun głosowych. Stan ten często prowadzi do miękkiego głosu lub chrypki, a także uczucia duszności podczas mówienia.
• Gastropareza. Gastropareza to stan, w którym opróżnianie żołądka jest upośledzone z powodu osłabienia mięśni. Wiąże się z objawami takimi jak nudności, wymioty, wzdęcia i szybkie uczucie sytości.
• Niedowład Todda. Jest rodzajem niedowładu, który występuje po napadzie. Często wiąże się to z niedowładem jednej kończyny (monopareza) lub po jednej stronie ciała (niedowład połowiczy).
• Kiła układu nerwowego. Kiła układu nerwowego występuje, gdy infekcja kiłą atakuje układ nerwowy. Może powodować niedowłady, a także bóle głowy, zmiany w zachowaniu i demencję.
• Niedowład spastyczny. To stan, który powoduje nadreaktywność i spastyczność mięśni. Jest to spowodowane uszkodzeniem nerwów, które często wynika z takich stanów, jak udar, stwardnienie rozsiane i porażenie mózgowe. Może to prowadzić do bólu, a także trudności z czynnościami, takimi jak chodzenie lub ubieranie się.

Niedowład – leczenie

Najskuteczniejszym rodzajem leczenia w przypadku niedowładu jest fizjoterapia Poznań! Fizjoterapeuta zastosuje szereg technik, które pozwolą Ci wrócić do pełnej sprawności. Poprzez terapię manualną oraz terapię narzędziową tkanek miękkich, będzie możliwa stymulacja obszaru dotkniętego niedowładem. To z kolei przywróci mu zdolność prawidłowego funkcjonowania. Uczucie drętwienia i wrażenia jakby dotknięta niedowładem część ciała nie była twoja, zniwelować można poprzez zabiegi w ramach usług masaż Poznań, w szczególności mam na myśli masaż relaksacyjny oraz masaż tkanek głębokich. 

W niektórych przypadkach leki mogą pomóc w leczeniu stanu powodującego niedowład. Przykłady obejmują:

• leki przeciwdrobnoustrojowe na infekcje
• kortykosteroidy w celu zmniejszenia stanu zapalnego, który wywiera nacisk na nerw

Zerwanie ścięgna Achillesa to uraz, który dotyka tylnej części dolnej części nogi. Występuje głównie u osób uprawiających sporty rekreacyjnie, ale może przytrafić się każdemu.

Ścięgno Achillesa to mocny włóknisty sznur, który łączy mięśnie tylnej części łydki z kością piętową. Jeśli nadmiernie rozciągniesz ścięgno Achillesa, może ono zerwać się całkowicie lub tylko częściowo. Jeśli pęknie ścięgno Achillesa, możesz usłyszeć trzask, po którym natychmiast pojawi się ostry ból w tylnej części kostki i dolnej części nogi, który prawdopodobnie wpłynie na zdolność prawidłowego chodzenia. Operacja jest często wykonywana w celu naprawy pęknięcia. Jednak dla wielu osób leczenie niechirurgiczne działa równie dobrze. 

Zerwanie ścięgna Achillesa – objawy

Chociaż możliwe jest brak objawów zerwania ścięgna Achillesa, większość ludzi ma:

• Uczucie kopnięcia w łydkę
• Ból, prawdopodobnie silny, i obrzęk w okolicy pięty
• Niemożność zgięcia stopy w dół lub „odepchnięcia” uszkodzonej nogi podczas chodzenia
• Niemożność stania na palcach na zranionej nodze
• Trzaskający dźwięk, gdy wystąpi uraz

Ścięgno Achillesa – wyjaśnienia

Ścięgno Achillesa pomaga skierować stopę w dół, stanąć na palcach i odepchnąć stopę podczas chodzenia. Polegasz na nim praktycznie za każdym razem, gdy chodzisz i poruszasz stopą.

Pęknięcie zwykle występuje w odcinku ścięgna znajdującym się w odległości około 6 centymetrów od punktu, w którym przyczepia się do kości piętowej. Ta sekcja może być podatna na pękanie, ponieważ przepływ krwi jest słaby, co również może upośledzać jej zdolność gojenia. Pęknięcia często są spowodowane nagłym wzrostem obciążenia ścięgna Achillesa.

Leczenie

Zerwanie ścięgna Achillesa można leczyć chirurgicznie lub zachowawczo (niechirurgicznie). To, jakie leczenie zaleci lekarz, będzie zależeć od kilku czynników, w tym wieku, ogólnego stanu zdrowia i aktywności. W porównaniu z operacją, leczenie niechirurgiczne ma mniejsze szanse na powikłania. 

Powinieneś zgłosić się do fizjoterapeuty, który poprowadzi Cię przez ćwiczenia zwiększające zakres ruchu i siłę w kostce i podudziu. W ramach usług fizjoterapia Poznań i masaż Poznań, specjalista zaproponuje Ci masaż tkanek głębokich, a także kinesiotaping, czyli technikę naklejania specjalistycznych taśm. 

Naderwanie mięśnia lub naciągnięcie mięśnia odnosi się do uszkodzenia mięśnia lub jego przyczepów ścięgien. Możesz wywierać nadmierny nacisk na mięśnie podczas normalnych codziennych czynności, podczas nagłego podnoszenia ciężarów, uprawiania sportu lub wykonywania zadań w pracy.

Uszkodzenie mięśni może mieć postać rozerwania (części lub całości) włókien mięśniowych i ścięgien przyczepionych do mięśnia. Rozerwanie mięśnia może również uszkodzić drobne naczynia krwionośne, powodując miejscowe krwawienie lub siniaki oraz ból spowodowany podrażnieniem zakończeń nerwowych w danej okolicy.

Naderwanie mięśnia – objawy

• Obrzęk, zasinienie lub zaczerwienienie spowodowane urazem
• Ból w spoczynku
• Ból, gdy używany jest określony mięsień lub staw w stosunku do tego mięśnia
• Osłabienie mięśni lub ścięgien
• Niezdolność do używania mięśni w ogóle

Przyczyny naderwania mięśnia 

Ostre naderwanie mięśnia występuje wtedy, gdy mięsień pęka nagle i nieoczekiwanie. Takie łzy mogą wystąpić w wyniku urazów lub urazów. Może to być spowodowane:

• niewłaściwa rozgrzewka przed aktywnością fizyczną
• słaba elastyczność
• słaba kondycja
• nadmierny wysiłek i zmęczenie

Istnieje błędne przekonanie, że tylko rygorystyczne ćwiczenia i treningi o wysokiej intensywności powodują nadwyrężenia mięśni. Naderwanie mięśni są również częstsze w chłodne dni. Dzieje się tak, ponieważ mięśnie są sztywniejsze w niższych temperaturach. W takich warunkach ważne jest, aby poświęcić więcej czasu na rozgrzewkę, aby zapobiec przeciążeniom.

Leczenie

Ból naderwanego mięśnia można łagodzić przy pomocy zimnych okładów. Ponadto możesz wziąć niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak naproksen lub ibuprofen, aby zmniejszyć ból i poprawić zdolność poruszania się. Jeśli to nie pomoże – udaj się do lekarza, który określi stopień uszkodzenia mięśni i ścięgien oraz zaplanuje dalsze leczenie. Ponadto zalecamy kontakt z fizjoterapeutą. W ramach usług fizjoterapia Poznań, możesz liczyć na pomoc w wyeliminowaniu nie tylko skutków urazu, ale również jego przyczyn. Być może masz problem z mobilnością lub Twoje ciało nie jest wystarczająco rozciągnięte. Powinieneś skorzystać z masażu sportowego, ale również terapii narzędziowej tkanek miękkich. Skontaktuj się z wykwalifikowanym fizjoterapeutą!

Blizny tworzą się jako część procesu gojenia po przecięciu lub uszkodzeniu skóry. Skóra naprawia się, wyrastając z nowej tkanki, która ściąga ranę i wypełnia wszelkie luki spowodowane urazem. Tkanka bliznowata składa się głównie z białka zwanego kolagenem.

Blizny rozwijają się we wszystkich kształtach i rozmiarach. Niektóre są duże i bolesne, a inne są ledwo widoczne. Osoby o ciemnej skórze (zwłaszcza osoby pochodzenia afrykańskiego, azjatyckiego lub latynoskiego), a także osoby o rudych włosach są bardziej narażone na powstawanie blizn. W zależności od rozmiaru, rodzaju i umiejscowienia, mogą wyglądać nieestetycznie, a nawet utrudniać poruszanie się.

Skontaktuj się z wykwalifikowanym specjalistą fizjoterapii!

Blizny – rodzaje

Blizna może być cienką linią, dziurą na skórze lub nieprawidłowym przerostem tkanki. Wyróżniamy:

• Normalne drobne blizny. Niewielka rana, taka jak cięcie, zwykle goi się, pozostawiając wypukłą linię, która z czasem stopniowo zanika i spłaszcza się. Ten proces może potrwać do 2 lat. Blizna nie zniknie całkowicie i pozostanie widoczny ślad lub linia. Drobne blizny są powszechne po ranie lub po operacji. Zwykle nie są bolesne, ale mogą swędzić przez kilka miesięcy.

• Blizny keloidowe. To przerost tkanki, który występuje, gdy w miejscu rany wytwarza się zbyt dużo kolagenu. Blizna wciąż rośnie, nawet po zagojeniu się rany. Blizny keloidowe wystają ponad skórę i mogą być różowe, czerwone, tego samego koloru lub ciemniejsze niż otaczająca je skóra. Często swędzą lub bolą i mogą ograniczać ruch, jeśli są ciasne i znajdują się blisko stawu.
• Blizny przerostowe. Podobnie jak keloidowe, blizny przerostowe są wynikiem nadmiernej produkcji kolagenu w miejscu rany. W przeciwieństwie do bliznowców, blizny przerosłe nie wykraczają poza granice pierwotnej rany. Mogą nadal gęstnieć przez okres do 6 miesięcy, zanim stopniowo poprawią się w ciągu kilku lat.
• Wgłębione lub zapadnięte blizny. Niektóre blizny spowodowane chorobami skóry, takimi jak trądzik i ospa wietrzna, mogą mieć wygląd zapadnięty lub wgłębiony.

Leczenie blizn

Po zagojeniu się skóry i głębszych bliznach przechodzi przez cztery różne etapy gojenia. Sposób początkowa blizna na skórze może być minimalna, blizny często się powiększają i stają się coraz bardziej widoczne w ciągu 4-6 tygodni. Aktywna blizna jest zwykle czerwona, wypukła, jędrna i gruba. Czasami tę zmianę można pomylić z infekcją. Jednakże, jak już wspomnieliśmy, powstawanie blizn jest normalną reakcją na uraz lub operację. W ten sposób organizm leczy uszkodzone struktury. Tkanka bliznowata może obejmować tylko powierzchowną skórę lub głębsze tkanki pod skórą, w tym nerwy i ścięgna.

Specjalista może zalecić różne metody leczenia blizn po wygojeniu urazu, zamknięciu nacięć i usunięciu szwów. Czas leczenia blizn różni się w zależności od rodzaju urazu lub operacji. Zabiegi leczenia blizn mogą obejmować kilka fizjoterapeutycznych działań w tym różnego rodzaju zabiegi w ramach usług Masaż Poznań.

Za najskuteczniejsze działanie uważa się terapię narzędziową tkanek miękkich w ramach usług fizjoterapia Poznań. Pomaga ona zmniejszyć wrażliwość i rozluźnić wszelkie głębsze obszary, które wydają się spięte. 

Skuteczna jest również redukcja blizn poprzez kinesiotaping. To metoda oklejania ciała specjalistycznymi taśmami w celu rozciągnięcia danej struktury – mięśnia, stawu, blizny. Prawidłowo nałożona taśma kinezjologiczna utrzymuje skórę w rozciągniętej pozycji, tworząc przestrzeń między skórą właściwą, powięzią i mięśniami. Zwiększa to przepływ krwi między warstwami, co z kolei sprzyja gojeniu i przebudowie.

Poznaj nasze usługi, których odpowiedni dobór pozwoli niwelować i leczyć blizny i bliznowce

Skolioza jest nieprawidłową krzywizną kręgosłupa. Kręgosłup ma naturalną krzywą do przodu i tyłu. W przypadku skoliozy kręgosłup obraca się i rozwija krzywą z boku na stronę. Krzywe mogą być tak łagodne jak 10 stopni lub tak ciężkie jak 100 stopni lub więcej. Ogólnie rzecz biorąc, większość skoliozy u młodzieży występuje w części klatki piersiowej lub klatki piersiowej kręgosłupa. U dorosłych głównym problemem jest zazwyczaj lędźwiowy lub dolny kręgosłup. Ta część kręgosłupa jest najbardziej podatna na zmiany obserwowane wraz z starzeniem lub degeneracją. Zmiany w wyglądzie ciała są również możliwe w zależności od stopnia krzywej kręgosłupa.

Większość przypadków skoliozy jest łagodna i nie wymaga leczenia. Leczenie jest ukierunkowane na łagodzenie objawów i niekoniecznie na poprawę stanu rzeczy, ponieważ skoliozy nie da się całkowicie wyleczyć. Celem jest zawsze zmniejszenie bólu i poprawa funkcji. Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej.

Skontaktuj się z wykwalifikowanym specjalistą fizjoterapii!

Skolioza – rodzaje

Skoliozę można podzielić ze względu na etiologię: idiopatyczną, wrodzoną lub nerwowo-mięśniową. 

Skolioza idiopatyczna jest diagnozą po wykluczeniu wszystkich innych przyczyn i obejmuje około 80 procent wszystkich przypadków. Młodzieńcza skolioza idiopatyczna jest najczęstszym rodzajem skoliozy i jest zwykle diagnozowana w okresie dojrzewania.

Wrodzona skolioza wynika z malformacji embrionalnej jednego lub kilku kręgów i może wystąpić w dowolnej lokalizacji kręgosłupa. Nieprawidłowości kręgów powodują skrzywienie i inne jego deformacje, ponieważ jeden obszar kręgosłupa wydłuża się wolniej niż pozostałe. Geometria i lokalizacja nieprawidłowości określają tempo, w jakim skolioza postępuje w miarę wzrostu dziecka. Ponieważ te nieprawidłowości są obecne przy urodzeniu, wrodzona skolioza jest zwykle wykrywana w młodszym wieku niż skolioza idiopatyczna.

Skolioza nerwowo-mięśniowa obejmuje skoliozę wtórną do chorób neurologicznych lub mięśniowych. Obejmuje to skoliozę związaną z porażeniem mózgowym, urazem rdzenia kręgowego, dystrofią mięśniową, rdzeniowym zanikiem mięśni i rozszczepem kręgosłupa. Ten typ skoliozy na ogół postępuje szybciej niż skolioza idiopatyczna i często wymaga leczenia chirurgicznego.

Skolioza – objawy

Oznaki skoliozy obejmują:

• wyraźnie wygięty kręgosłup
• przechylanie się  postawy ciała na jedną stronę
• nierówne ramiona
• jedno wystające ramię lub biodro
• żebra wystające z jednej strony
• ubrania źle dopasowane

Niektóre osoby ze skoliozą mogą również odczuwać ból pleców. Jest to zwykle częstsze u osób dorosłych zmagających się z tą chorobą.

Leczenie skoliozy

Leczenie skoliozy zależy od wieku, ciężkości skrzywienia i tego, jak szybko postępuje. Wiele osób nie będzie wymagało żadnego leczenia, a tylko niewielka liczba będzie musiała przejść operację kręgosłupa.

Niemowlęta i małe dzieci mogą nie wymagać leczenia, ponieważ krzywa może z czasem ulec poprawie. Odlew gipsowy lub plastikowy aparat ortodontyczny można przymocować do ich pleców, aby zapobiec pogarszaniu się krzywizny w miarę wzrostu. Starsze dzieci mogą nosić ortezę pleców, aby powstrzymać pogarszanie się krzywizny, dopóki nie przestaną rosnąć. Dorośli mogą potrzebować leczenia w celu złagodzenia bólu, takiego jak środki przeciwbólowe, zastrzyki do rdzenia kręgowego i, bardzo rzadko, operacja. 

Nie jest jasne, czy ćwiczenia pleców pomagają poprawić skoliozę, ale ogólne ćwiczenia są dobre dla ogólnego stanu zdrowia i nie należy ich unikać, chyba że zaleci to lekarz.

Postępowanie fizjoterapeutyczne w skoliozach należy podjąć jak najwcześniej, gdy wada nie jest jeszcze zaawansowana. Opóźnienie leczenia lub ignorowanie wady może prowadzić do wielu poważnych powikłań, takich jak problemy z oddychaniem, inne wady postawy, bóle kręgosłupa, migreny, problemy neurologiczne. Leczenie przy pomocy fizjoterapii w tym przypadku polega na wzmocnieniu gorsetu mięśniowego oraz mięśni prostownika grzbietu, przykręgosłupowych, ściągających łopatki a także mięśni brzucha i pośladkowych. Przy jakichkolwiek wadach postawy – również przy skoliozie – ważna jest poprawa wydolności mięśni i sprawności całego organizmu. Ulgę w bólu może zapewnić masaż tkanek głębokich, który przenika do najgłębszych warstw i poprzez odpowiednią stymulację – pobudza je, rozluźnia i przywraca prawidłowe funkcjonowanie.

FIZOTERAPIA POZNAŃ

Zespół cieśni nadgarstka jest spowodowany uciskiem na nerw pośrodkowy. Kanał nadgarstka to wąskie przejście otoczone kośćmi i więzadłami po wewnętrznej stronie dłoni. Gdy nerw pośrodkowy jest ściśnięty, objawy mogą obejmować drętwienie, mrowienie i osłabienie ręki i ramienia.

Anatomia nadgarstka, problemy zdrowotne i prawdopodobnie powtarzające się ruchy dłoni mogą przyczynić się do zespołu cieśni nadgarstka. Właściwe leczenie zwykle łagodzi mrowienie i drętwienie oraz przywraca funkcję nadgarstka i dłoni. U większości pacjentów zespół cieśni nadgarstka pogarsza się z czasem. Nieleczona zbyt długo może prowadzić do trwałej dysfunkcji ręki, w tym utraty czucia w palcach i osłabienia. Z tego powodu ważne jest, aby szybko zdiagnozować i leczyć zespół cieśni nadgarstka. 

Skontaktuj się z wykwalifikowanym specjalistą fizjoterapii!

Anatomia nadgarstka

Kanał nadgarstka to wąskie przejście w nadgarstku, o szerokości około cala. Dno i boki tunelu tworzą małe kości nadgarstka zwane jego kośćmi. Dach tunelu to mocne pasmo tkanki łącznej zwane poprzecznym więzadłem nadgarstka. Ponieważ granice te są bardzo sztywne, kanał nadgarstka ma niewielką zdolność do rozciągania lub powiększania się.

Nerw pośrodkowy jest jednym z głównych nerwów ręki. Pochodzi z grupy korzeni nerwowych w szyi; te korzenie następnie łączą się, tworząc pojedynczy nerw w ramieniu.

Nerw pośrodkowy biegnie w dół ramienia, przez łokieć i do przedramienia, a następnie przechodzi przez kanał nadgarstka w drodze do dłoni i palców. Po drodze dzieli się na kilka mniejszych nerwów, zwłaszcza gdy dociera do dłoni. Nerwy te umożliwiają czucie w kciuku, palcu wskazującym, palcu środkowym i połowie palca serdecznego (od strony kciuka). Nerw pośrodkowy kontroluje również mięśnie wokół podstawy kciuka.

Dziewięć ścięgien, które zginają palce i kciuk, również przechodzi przez kanał nadgarstka wraz z nerwem. Te ścięgna nazywane są ścięgnami zginaczy, ponieważ zginają palce i kciuk.

Zespół cieśni nadgarstka – objawy

Objawy zespołu cieśni nadgarstka zwykle zaczynają się stopniowo i obejmują głównie mrowienie lub drętwienie. Zwykle dotyczy to kciuka i palca wskazującego, środkowego lub serdecznego, ale nie małego palca. Możesz odczuwać wrażenie porażenia prądem w tych palcach.

Wrażenie może przemieszczać się od nadgarstka w górę ramienia. Objawy te często występują podczas trzymania kierownicy, telefonu lub gazety lub mogą wybudzić cię ze snu. Wiele osób „potrząsa” rękami, próbując złagodzić objawy. Odrętwienie może z czasem stać się stałe.

Ponadto możesz odczuwać osłabienie ręki i upuszczać przedmioty. Może to być spowodowane drętwieniem ręki lub osłabieniem mięśni zaciskających kciuka, które są również kontrolowane przez nerw pośrodkowy.

Zespół cieśni nadgarstka – leczenie

Twoje leczenie będzie zależeć od objawów i stopnia zaawansowania twojego stanu. Jednakże przede wszystkim możesz potrzebować zmiany stylu życia. Jeśli powtarzające się ruchy powodują objawy, rób przerwy częściej lub wykonuj nieco mniej czynności, które powodują ból. 

Leczenie zachowawcze opiera się przede wszystkim na odpowiednio prowadzonej fizjoterapii. Terapia manualna jest niezwykle przydatna w leczeniu dolegliwości typu zespół cieśni nadgarstka. Skupia się ona na zwiększeniu elastyczności mięśni i tkanek miękkich w obszarze przedramienia oraz na zwiększeniu ruchomości stawu nadgarstkowego. Bardzo dobrym rozwiązaniem może okazać się również kinestiotaping. W przypadku zespołu cieśni nadgarska, aplikacja jest wykonywana tak, aby odciążyć nadgarstek i grupę zginaczy przedramienia.

Ponadto lekarz może zalecić noszenie szyny, aby powstrzymać ruch nadgarstka i zmniejszyć nacisk na nerwy. Jeśli żadna z tych terapii nie działa, możesz mieć przeprowadzoną operację zwaną uwolnieniem kanału nadgarstka, która zwiększa rozmiar tunelu i zmniejsza nacisk na nerw.

Poznaj nasze usługi, których odpowiedni dobór pozwoli niwelować skutki zespołu cieśni nadgarstka.

FIZOTERAPIA POZNAŃ

Kinestiotaping to to rehabilitacyjna technika tapingu, która ma na celu ułatwienie naturalnego procesu gojenia organizmu, przy jednoczesnym zapewnieniu wsparcia i stabilności mięśniom i stawom. Kinezjologia ma na celu utrzymanie równowagi w mięśniach i tkankach. Wykorzystuje techniki monitorowania mięśni, aby zidentyfikować problemy z wydajnością organizmu.

Kinestiotaping to więc opcja leczenia, jeśli doznałeś urazu lub choroby, która prowadzi do problemów z poruszaniem się i funkcjami motorycznymi. Polega na umieszczeniu pasków specjalnej taśmy na ciele w określonych kierunkach, aby pomóc w utrzymaniu stawów, takich jak kolano, kostka lub nadgarstek, a także mięśni i ścięgien. Można go stosować w celu ułatwienia funkcji mięśni, stabilizacji stawów lub zahamowania nieprawidłowego kurczenia się mięśni. Można go też stosować, aby zmniejszyć ból, obrzęk i skurcz mięśni.

Zobacz inne oferowane usługi!

Kinestiotaping – specjalny rodzaj taśmy

Taśma terapeutyczna to elastyczna taśma bawełniana z klejem akrylowym. Taśma ta to nowoczesny rodzaj taśmy terapeutycznej, którą nakłada się na skórę w celu leczenia urazów lub innych schorzeń. Sposób aplikacji i miejsce, w którym się ją stosuje, zależy od rodzaju wsparcia, jakiego potrzebuje twoje ciało. Taśmę można nakładać z różnymi napięciami, aby uzyskać odpowiednią ilość wsparcia w celu ustabilizowania dotkniętego obszaru.

Kinestiotaping jest powszechnie stosowany przez sportowców przy kontuzjach sportowych. Jednak taśma kinezjologiczna stała się w ostatnich latach bardziej rozpowszechnioną opcją leczenia. Taśma kinezjologiczna została opracowana w latach 70. XX wieku przez dr Kenso Kase. Opracował on wiele technik stosowanych obecnie w kinezjologii i wprowadził na rynek markę taśm Kinesio Tape.

Zalety stosowania kinestiotapingu

• Wsparcie mięśni: poprawia zdolność poruszania osłabionymi mięśniami i zmniejsza ból
• Poprawia krążenie krwi: poprawia krążenie krwi, delikatnie unosząc skórę, aby umożliwić zwiększony przepływ krwi.
• Stymuluje gojenie: wspomaga gojenie w naturalny sposób
• Poprawia problemy ze stawami: zwiększony zakres ruchu
• Zmniejsza ból w niektórych obszarach: w przypadku nałożenia na dotknięty obszar, taśma może usuwać płyny z obrzęku lub zmniejszać napięcie powodujące ból.
• Zapobieganie urazom: jeśli sportowiec wie, że ma tendencję do potrzeby większej stabilizacji ramion lub podparcia kolana, taśmowanie przed zawodami może być świetnym rozwiązaniem.

Kinestiotaping wchodzi w zakres usług: Fizjoterapia Poznań

W każdym z nas istnieje cichy system, który dba o nasze zdrowie – układ limfatyczny. Bez tego nasze ciała puchłyby jak balony, zalewając nasze komórki zastałym płynem. Wpływ układu limfatycznego jest tak daleko idący, że wielu nawet nie zdaje sobie sprawy, że drobne bóle, niska energia lub podatność na przeziębienia i grypę mogą być spowodowane powolnym układem limfatycznym i upośledzonym układem odpornościowym. Drenaż limfatyczny jest techniką stosowaną w celu rozwiązania problemów z obrzękami spowodowanymi obrzękiem limfatycznym.

Obrzęk limfatyczny występuje, gdy choroba wpływa na twoje ciało i układ limfatyczny. Głównym objawem obrzęku limfatycznego jest obrzęk różnych części ciała, takich jak nogi i ramiona, w wyniku zebrania płynu, białek i toksyn w krwioobiegu. Drenaż limfatyczny jako delikatny masaż ręczny pomaga ciału stymulować drenaż węzłów chłonnych i usuwać odpady z organizmu. Jako zabieg kosmetyczny masaż drenażu limfatycznego pomaga zredukować cellulit i poprawić wygląd skóry.

Zobacz inne oferowane usługi!

Drenaż limfatyczny – korzyści

Jeśli wystąpi obrzęk limfatyczny, np. po mastektomii, która obejmuje usunięcie tkanki piersi w celu leczenia lub zapobiegania rakowi piersi, masaż drenażu limfatycznego może pomóc złagodzić łagodne do umiarkowanych objawy pooperacyjne.

Oprócz obrzęku limfatycznego masaż drenażu limfatycznego może pomóc w leczeniu kilku problemów zdrowotnych. Badania wykazały, że masaż drenażu limfatycznego może być korzystny w następujących przypadkach:

• Reumatoidalne zapalenie stawów. Jeśli masz reumatoidalne zapalenie stawów, możesz doświadczać słabego przepływu limfy w miarę postępu choroby. Wraz z obrzękiem tkanek nasila się ból stawów, stawy tracą swoją funkcję, a skóra zmienia kolor. Masaż drenażu limfatycznego może pomóc złagodzić objawy reumatoidalnego zapalenia stawów w późniejszym stadium.
• Przewlekła niewydolność żylna. Przewlekła niewydolność żylna występuje wtedy, gdy zastawki lub ściany żył znajdujących się w nogach nie działają prawidłowo. Utrudnia to przepływ krwi z nóg do serca. Masaż drenażu limfatycznego może pomóc zwiększyć prędkość przepływu krwi.
• Masaż może sprawić, że tętnica udowa – duża tętnica w udzie – będzie działać lepiej natychmiast po sesji. 
• Fibromialgia. Masaż drenażu limfatycznego może pomóc osobom z fibromialgią. Ten stan powoduje zapalenie nerwów skórnych, przebarwienia skóry i obrzęk tkanek. 

Drenaż limfatyczny wchodzi w zakres usług Masaż Poznań.

Proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie, nazywane również jako rozciąganie PNF, jest techniką stosowaną w celu poprawy elastyczności mięśni i zakresu ruchu. Często stosują ją fizjoterapeuci w celu przywrócenia funkcjonalnego zakresu ruchu i zwiększenia możliwości siłowych u pacjentów po urazach tkanek miękkich lub w rehabilitacji pooperacyjnej. Stwierdzono, że konsekwentne wykonywanie rozciągania PNF może zwiększyć wyniki sportowe poprzez zwiększenie zakresu ruchu. W literaturze wyraźnie widać, że istnieją dwa rodzaje technik, które można wykorzystać w torowaniu nerwowo-mięśniowym.

Zobacz inne oferowane usługi!

PNF – techniki

Istnieją trzy różne rodzaje rozciągania PNF:

Metoda kontrakt-relaks (CR) — polega na napinaniu, utrzymywaniu, rozluźnianiu i rozciąganiu docelowej grupy mięśni.

Metoda Agonist-Contract (AC) — Statyczne lub dynamiczne skurcze przeciwstawnej grupy mięśni przed rozciągnięciem zamierzonych mięśni. Po którym następuje statyczne lub dynamiczne rozciąganie. W tym przypadku rozciąganie statyczne polega na utrzymywaniu mięśnia w rozciągniętej pozycji przez pewien czas. Natomiast rozciąganie dynamiczne obejmuje aktywny ruch, który wprowadza stawy i mięśnie w pełen zakres ruchu.

Metoda Contract-Relax-Agonist-Contract (CRAC) — Połączenie dwóch poprzednich ćwiczeń. Czasami nazywa się to metodą „trzymaj-zrelaksuj się-agonista-skurcz”.

Tę metodę rozciągania pierwotnie opracowano jako technikę rehabilitacji pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi. Jednak badania wykazały, że ten rodzaj rozciągania może być korzystny dla osób cierpiących na wypadki samochodowe i związane z nimi urazy.

Korzyści

Istnieje kilka korzyści z rozciągania PNF, w tym:

• Zwiększony zakres ruchu
• Poprawiona elastyczność i wytrzymałość
• Poprawiona koordynacja między mięśniami
• Poprawiona równowaga i postawa
• Zmniejszone ryzyko kontuzji

Dodatkowo rozciąganie PNF może pomóc poprawić ogólną wydajność w czynnościach wymagających elastyczności i zakresu ruchu.

PNF wchodzi w zakres usług: Fizjoterapia Poznań

Neuromobilizacja, określana jest również jako „mobilizacja nerwów” lub „mobilizacja nerwowa”. To technika terapeutyczna, stosowana w leczeniu nerwów, które mogą być w stanie zapalnym, podrażnione lub ściśnięte. Podobnie jak w przypadku mięśni, kości, więzadeł i ścięgien, twoje nerwy muszą tolerować ruch i obciążenie. To leczenie może okazać się korzystne dla każdego pacjenta, cierpiącego na uszkodzenie nerwów. Ze względu na to, że neuromobilizacja działa w celu ich ponownej mobilizacji.  Techniki neuromobilizacyjne świetnie sprawdzają się w przypadku schorzeń takich jak zespół cieśni nadgarstka czy zespół kanału stępu.

To terapia oparta na ruchu, w której dotknięty nerw jest mobilizowany w celu zmniejszenia objawów, w tym mrowienia, drętwienia lub bólu. Zabieg remobilizuje dotknięte nerwy poprzez delikatne ćwiczenia. To pomaga pacjentom wrócić do bezbolesnego trybu życia bez inwazyjnych zabiegów.

Zobacz inne oferowane usługi!

Neuromobilizacja – dwa typy

Istnieją dwa rodzaje neuromobilizacji: ślizgowa i rozciągowa. W zależności od przebiegu nerwu powtarza się wielokrotnie określone pozycje ręki, nogi lub kręgosłupa, powodując tym samym jego rozciąganie lub przesuwanie względem tkanek. Całą terapię fizjoerapeuta rozpoczyna od postawienia diagnozy. Dokonuje jej na podstawie przeprowadzonych wcześniej testów napięciowych i ruchomościowych. Ponadto powinien zbadać również czucie i prawidłowość odruchów bezwarunkowych.

Proces leczenia polega na zastosowaniu odpowiedniej do danego schorzenia techniki neuromobilizacji, czyli napinaniu i rozciąganiu danego nerwu. Poddawany zabiegowi pacjent często czuje ciepło, rozchodzące się po całym ciele aż do palców, a sam zabieg jest bezbolesny i relaksujący. Bardzo często efekty są natychmiastowe i pacjent zgłasza poprawę w ruchomości danego stawu i zmniejszenie się bólu. Aby efekty się utrzymały, chory powinien ćwiczyć w domu i wykonywać zadane przez terapeutę zadania samodzielnie oraz powtarzać neuromobilizację.

Neuromobilizacja może przynieść bardzo dobre rezultaty. Często taka forma oddziaływania stanowi dopełnienie innych form fizjoterapii, szczególnie jeśli chodzi o dysfunkcje układu nerwowego, takie jak: uwięźnięcia, kompresje, podrażnienia nerwów. 

Neuromoblizacja wchodzi w zakres usług: Fizjoterapia Poznań

Model zniekształcenia powięzi (FDM) to perspektywa anatomiczna, zapoczątkowana przez amerykańskiego lekarza Stephena Typaldosa. Zgodnie z tą koncepcją uważa się, że: „podstawowa etiologia praktycznie każdego urazu mięśniowo-szkieletowego (oraz wielu schorzeń neurologicznych i medycznych) składa się z jednego lub więcej z sześć specyficznych patologicznych zmian w tkance łącznej organizmu (pasma powięziowe, więzadła, ścięgna, troczki itp.). Jako model, FDM jest skróconą interpretacją patologii urazów powięzi i uwzględnia strukturalne konsekwencje interwencji ortopedycznych, medycznych, chirurgicznych i manipulacyjnych”.

Dr Typaldos opisał sześć głównych typów zniekształceń powięziowych. Każdy z nich opisał prawdopodobnymi wynikami z i bez terapii Modelem Zniekształcenia Powięzi. Następnie testował swój model przez prawie 15 lat i stwierdził, że sprawdza się wyjątkowo dobrze. Początkowo leczył głównie ostre urazy (w izbie przyjęć i w swojej prywatnej praktyce manipulacyjnej), które można było niemal natychmiast cofnąć. Jednakże z biegiem lat testował swój model na coraz trudniejszych przypadkach, niektóre z urazów, które wystąpiły 20 lata wcześniej. Rezultaty były takie same – w większości przypadków spektakularne.

Zobacz inne oferowane usługi!

Powięź – wyjaśnienia

Powięź to cienka włóknista tkanka łączna, otaczająca wszystkie mięśnie, ścięgna, stawy i narządy w twoim ciele. Jest to elastyczna sieć pod skórą, która trzyma razem wszystko, co jest podatne na rozdarcia, fałdy, zmarszczki i inne zniekształcenia, które mogą powodować ból i obrażenia. Tradycyjna ortopedia patrzy na te urazy jako coś,  względem czego organizm potrzebuje czasu, aby się wyleczyć (zwykle kilka tygodni). Za pomocą modelu FDM identyfikuje się i koryguje konkretny błąd w powięzi, co często prowadzi do odwrócenia urazu i całkowitego wyeliminowania bólu bez konieczności okresu odpoczynku i rekonwalescencji.

FDM – możliwe stany dysfunkcji

Model zniekształcenia powięzi identyfikuje sześć różnych stanów dysfunkcji:

Triggerband: Najczęstsze ze wszystkich zniekształceń. Są to skręcone lub pomarszczone włókna tkanki łącznej lub powięzi, które powodują palący lub ciągnący ból. Pacjenci na ogół wskazują na zniekształcenia pasma wyzwalającego, przesuwając dłonią zamaszystym ruchem wzdłuż dotkniętej chorobą długości powięzi.

Przepuklinowe punkty spustowe: Tkanka, która przepchnęła się przez pokrywającą powięź. Pacjenci opisują je jako głębokie bóle i pokazują je, wskazując lub naciskając palcami na bolesny obszar.

Zniekształcenie kontinuum: Urazy obszaru, w którym więzadło lub ścięgno przechodzi w kość, powszechnie określane jako zwichnięcie stawu. Pacjenci opisują to jako ostry ból w jednym miejscu i często wskazują ten obszar tylko jednym palcem, ale nie naciskają go ani nie pocierają.

Zniekształcenie fałdowe: trójwymiarowa zmiana płaszczyzny powięzi, która pojawia się wokół stawów, gdy powięź rozszerza się i kurczy nieprawidłowo. Pacjenci zwykle pokazują to zniekształcenie, przykładając dłoń do stawu. Jest słownie opisywany jako obolały ból w stawie.

Zniekształcenie cylindra: Nakładanie się zwojów powięzi, które powodują ból głównie w obszarach niezwiązanych ze stawami. Dyskomfort spowodowany zniekształceniem cylindra jest opisywany jako ból, który przeskakuje z jednego miejsca do drugiego lub powoduje drętwienie i mrowienie.

Fiksacja tektoniczna: niezdolność powierzchni powięzi do ślizgania się, co powoduje coś, co pacjenci opisują jako napięcie lub sztywność.

Kiedy warto umówić się na zabieg FDM?

Niektóre typowe urazy, które można łatwo wyleczyć za pomocą zabiegów manualnych FDM to: naderwane mięśnie, skręcone kostki, uraz kręgosłupa szyjnego, bóle głowy, ból barku, kamienie nerkowe, zapalenie powięzi podeszwowej, skręcenia, nadwyrężenia i zapalenie ścięgien i ból krzyża. Przewlekły ból można również z powodzeniem leczyć za pomocą FDM, ale wyniki zwykle trwają dłużej niż w przypadku ostrych urazów. Rwa kulszowa, zespół cieśni nadgarstka i wiele innych urazów również można z powodzeniem leczyć w tym modelu.

FDM to zabieg oferowany w ramach usług Fizjoterapia Poznań

IASTM to skrót od mobilizacji tkanek miękkich wspomaganej instrumentami. IASTM to rodzaj terapii manualnej wykorzystujący specjalistyczne ergonomiczne narzędzia, które delikatnie masują skórę. Terapia narzędziowa tkanek miękkich wykorzystuje zestaw instrumentów ze stali nierdzewnej, aby pomóc urazom tkanek miękkich tkanki łącznej, mięśni, tkanek neurologicznych i skóry. Jest skuteczna w urazach tkanek miękkich, takich jak powtarzające się urazy stresowe, nadwyrężenia, skręcenia i zwichnięcia. Ta technika mobilizacji tkanek miękkich leczy wiele schorzeń, w tym ból mięśnia czworogłowego, ból stożka rotatorów, zespół cieśni nadgarstka, ból dolnej części pleców, zapalenie powięzi podeszwowej, łokieć tenisisty, a nawet bóle głowy.

IASTM działa jak standardowy masaż Poznań, ale zamiast rąk fizjoterapeuty używane są specjalistyczne instrumenty. Instrumenty te pozwalają na bardziej bezpośrednie leczenie tkanek miękkich zaangażowanych w ruch.

Zobacz inne oferowane usługi!

Korzyści z IASTM

Ukierunkowane leczenie IASTM może przynieść szereg korzyści, takich jak:

• Szybsza ulga w bólu
• Poprawiona mobilność
• Szybsza rehabilitacja i rekonwalescencja

Terapia narzędziowa tkanek miękkich koncentruje się na określonych obszarach, aby złagodzić sztywność i poprawić zakres ruchu. Pozwala to na wykonywanie ćwiczeń zalecanych przez fizjoterapeutę w celu wzmocnienia uszkodzonego obszaru, co wspomaga gojenie i może pomóc w przywróceniu normalnego funkcjonowania.

Jak przeprowadzana jest terapia?

Pierwsza część zabiegu to rozgrzewka. Obszary zwłóknienia tkanek miękkich są przesuwane, aby blizna była bardziej otwarta. Narzędzie ze stali nierdzewnej służy do śledzenia dotkniętego urazu tkanki miękkiej. Krawędź narzędzia powoli przesuwa się po powierzchni skóry i wchodzi w kontakt z tak zwanymi zrostami. Fizjoterapeuta pociera zrosty narzędziem, aby wywołać ruch. To właśnie tarcie pomaga leczyć urazy tkanek miękkich. Obszar urazu leczy się powtarzającymi się ruchami narzędzia. Szybkość pocierania i wielkość nacisku są dostosowywane podczas zabiegu. Po zabiegu dotknięty obszar jest rozciągany. Fizjoterapeuta może zastosować zimne okłady, jeśli wystąpi jakakolwiek bolesność.

Terapia narzędziowa tkanek miękkich to zabieg w ramach usług Fizjoterapia Poznań.

Terapia manualna to dowolna wysoce wykwalifikowana i specjalistyczna technika polegająca na układaniu rąk na pacjencie w celu wywołania zmian w stanie nerwowo-mięśniowo-szkieletowym. Techniki te były rozwijane przez wieki i doskonalone przez lata rozumowania klinicznego, badań i praktyki opartej na dowodach. Istnieje wiele różnych rodzajów terapii manualnej. Przyjrzymy się niektórym z nich.

Zobacz inne oferowane usługi!

Terapia manualna – oferowane techniki

• Aktywny wspomagany zakres ruchu (AAROM): klient porusza stawem w dostępnym zakresie ruchu, podczas gdy terapeuta pomaga osiągnąć jak największy zakres ruchu.
• Pasywny zakres ruchu (PROM): fizjoterapeuta porusza stawem klienta poprzez dostępny zakres ruchu bez pomocy klienta.
• Pasywne rozciąganie: fizjoterapeuta umieszcza mięsień w wydłużonej pozycji i zapewnia statyczne, trwałe trzymanie przez pewien czas.
• Masaż tkanek miękkich: manipulacja tkanką miękką (mięśniami, ścięgnami, więzadłami lub powięziami) poprzez bezpośredni kontakt fizyczny (np. dłoń, przedramię, łokieć). Terapeuta użyje różnych nacisków i głębokości, aby oddziaływać na tkankę miękką.
• Trakcja ręczna: dostarczanie siły dystrakcyjnej na staw, aby umożliwić dekompresję lub pojawienie się szczelin w przestrzeni stawowej.
• Mobilizacje stawów: określone ruchy bierne, działające bezpośrednio na ruch na powierzchniach stawów poprzez różne prędkości i amplitudy.
• Mobilizacja tkanek miękkich wspomagana instrumentami (IASTM): użycie określonych narzędzi w celu wyeliminowania ograniczeń tkanek miękkich i mięśniowo-powięziowych.
• Uwolnienie punktu spustowego: punkty spustowe to wyczuwalne guzki, które tworzą napięte pasma w mięśniu. Uwolnienie punktu spustowego polega na wywieraniu nacisku na te napięte pasma w celu „uwolnienia” lub usunięcia tych guzków.
• Technika uwalniania mięśniowo-powięziowego (MRT): stosowanie stałego nacisku na ograniczenia w tkance mięśniowo-powięziowej.

Korzyści z terapii manualnej

Wraz z odpowiednią progresją ćwiczeń, dodanie terapii manualnej do leczenia to świetny sposób na szybszy powrót do zdrowia. Twoje stawy i tkanki są zaprojektowane tak, aby funkcjonować jako zrównoważony system, a gdy wystąpi dysfunkcja, terapia manualna może być świetnym sposobem na rozpoczęcie przywracania normalnych wzorców ruchowych. Zalety terapii manualnej:

• Zmniejszenie bólu
• Zwiększenie ruchomości stawów
• Zwiększenie zakresu ruchu w stawach
• Poprawa stabilności i rozciągliwości tkanek
• Zmniejszenie stanów zapalnych tkanek
• Rozluźnienie i relaks
• Zmniejszenie napięci mięśni

Terapia manualna wchodzi w zakres usług: Fizjoterapia Poznań

Bez wątpienia zmęczenie fizyczne, natłok obowiązków i pracy, przekładają się na nasz wygląd. Nasze ciało odzwierciedla stan emocjonalny, psychiczne samopoczucie. Przewlekły, długotrwały stres, często narzucany przez współczesną presję zawodową, aspiracje ekonomiczne i społeczne w połączeniu ze stresem środowiskowym, związanym z życiem w mieście, powoduje brak życiowej równowagi. Stres, zmartwienia dnia codziennego, odpowiadają za spięcie mięśni i brak jedności ze swoim ciałem. Warto o to zadbać. Jak? Poprzez korzystanie z bogatej oferty masaży! Masaż Poznań poprawia samopoczucie na wiele sposobów i może mieć pozytywny wpływ na całe ciało – kości, mięśnie, serce, skórę, oddychanie, a także zdrowie psychiczne.  Nasz gabinet fizjoterapeutyczny świadczy usługi niesamowitego odprężenia i błogiego relaksu, dzięki specjalistycznym masażom.

Skontaktuj się

Masaż Poznań – uleczymy Twoje ciało

Masaż to zabieg, podczas którego wykorzystujemy różnego rodzaju techniki, których celem jest ożywienie, odprężenie i uzdrowienie Twojego ciała. W różnych formach masaż może pomóc w leczeniu i łagodzeniu wielu dolegliwości.  Jednym z najwspanialszych efektów większości masaży jest to, że poczujesz się znacznie lepiej ze sobą, bardziej zrelaksowany we własnej skórze i wyciszony. Jest stosowany w leczeniu szerokiego zakresu problemów ze zdrowiem emocjonalnym i fizycznym. Istnieje wiele różnych rodzajów masażu. Jednakże to, co je łączy to fakt, że każdy z nich koncentruje się na przywróceniu Twojemu ciału harmonii i naturalnej, pełnej sprawności. Mogą koncentrować się na łagodzeniu bólu mięśni, zwiększaniu poziomu energii, poprawie kondycji fizycznej lub po prostu pomagają się zrelaksować.

Masaż Poznań – dokonaj wyboru

Style stosowane w terapii masażu wahają się od długich, gładkich, stymulujących ruchów do krótkich uderzeń. W praktyce masowania można używać olejków eterycznych i balsamów, aby jeszcze bardziej pobudzić efekt rozluźnienia i odprężenia.

Zanim zdecydujesz, który styl masażu jest dla Ciebie najlepszy, musisz zadać sobie pytanie. Czy po prostu chcesz masażu dla relaksu i kontroli stresu? A może potrzebujesz ulgi w objawach lub pomocy w przypadku określonego stanu zdrowia? Przed zarezerwowaniem masażu poinformuj fizjoterapeutę, czego szukasz i jakiego efektu oczekujesz! Dzięki temu będziesz mógł skorzystać z masażu, dopasowanego do twoich wymagań i indywidulanego przypadku. Niezależnie od tego, który masaż wybierzesz, specjalista zadba o Twoje głębokie odprężenie i pozwoli na chwilę uciec od codziennych problemów i zmartwień.

Jakie korzyści przynosi masaż w Poznaniu?

Regularny masaż wzmacnia cały organizm. Może stymulować lub naprzemiennie uspokajać układ nerwowy, pomagać łagodzić napięcie, sztywność i ból, pozostawiając pacjenta ze zwiększonym poczuciem dobrego samopoczucia. Pamiętaj – lepiej zapobiegać niż leczyć!  Dla większości pacjentów terapia masażem jest ważną częścią określonych planów leczenia, aby pomóc im wrócić do codziennych zajęć.

Do korzyści fizycznych zaliczyć można:

• poprawę elastyczności i zakresu ruchów,
• poprawę krążenia,
• zmniejszenie sztywności mięśni,
• zwiększenie odporności,
• redukuje ból,
• sprzyja szybszej rehabilitacji po kontuzji,
• poprawa jakości snu.

Masaż ma również wiele korzyści dla zdrowia psychicznego. Nawet ludzie, którzy koncentrują się na korzyściach fizycznych, twierdzą, że po masażu czują się mniej zestresowani. Ponadto masaże mają działanie terapeutyczne, zmniejszają poczucie izolacji, zwiększają świadomość połączenia umysłu z ciałem. Dodatkowo poprawiają nastrój, redukują poziom stresu, zmniejszają niepokój oraz poprawiają nastrój.

Zobacz inne oferowane usługi!

Fizjoterapia to jeden z działów medycyny klinicznej.

Zmagasz się z problemami związanymi z narządem ruchu? Żyjesz z dokuczliwym bólem mięśnia, stawu? A może czujesz ograniczenia w zakresie możliwości ruchowych, spowodowane przebytą kontuzją? Niezależnie od tego, z jakim problemem się zmagasz – wszystkie one powinny nakłonić Cię do wizyty w gabinecie fizjoterapeutycznym. Usługi, jakich podejmuje się w tym zakresie nasz specjalista, pozwolą Ci na utrzymanie bądź przywrócenie całkowitej sprawności fizycznej i zapomnienie o pogorszonej jakości życia, spowodowanej np. dokuczliwym bólem.

Podczas zabiegów fizjoterapeutycznych Twoje ciało dozna uzdrowienia i znów będzie w pełni funkcjonalne!

Skontaktuj się

Fizjoterapia Poznań – na jaką pomoc możesz liczyć?

Jeśli wciąż zastanawiasz się, czy pomoc wykwalifikowanego fizjoterapeuty jest Ci potrzebna, ważne abyś uświadomił sobie w jakim zakresie może poprawić się jakość Twojego życia. Naucz się na nowo funkcjonować w zgodzie ze swoim ciałem i pozwól mu doznać całkowitej ulgi!

Fizjoterapia Poznań to usługi, z których warto skorzystać po przebytej chorobie, urazie czy operacji. Dlaczego? Po długotrwałym unieruchomieniu, Twoje ciało staje się wiotkie, mniej elastyczne, a mięśnie osłabione i podatne na urazy. Ponadto regularne poruszanie się i wracanie do sprawności fizycznej jest bardzo ważną częścią procesu gojenia. Długotrwała choroba wpływa na Twoje zdolności motoryczne, równowagę oraz mobilność. Jeśli jakaś część Twojego ciała dostąpiła urazu – fizjoterapeuta pomoże Ci odzyskać w niej sprawność.

Ponadto poważne kryzysy zdrowotne, takie jak udar, zawał, nowotwór mogą zaburzyć codzienne funkcjonowanie i przyczynić się do ograniczeń w zakresie zdrowia fizycznego. Nie pozwól, aby różnego rodzaju choroby doprowadziły Cię do stanu unieruchomienia czy zależności od innych. Twoje samodzielne funkcjonowanie jest możliwe!

Na czym polega fizjoterapia w Poznaniu, wykonywana przez naszego specjalistę?

Najważniejszym zadaniem fizjoterapeuty jest prawidłowa ocena i diagnoza stanu zdrowia pacjenta! Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że ograniczenia, dotyczące aparatu ruchu bardzo często mają swoją przyczynę w niewłaściwych nawykach życia codziennego. Jednakże dopiero po dokładnej analizie indywidualnego przypadku pacjenta, fizjoterapeuta ma możliwość zaplanować leczenie oraz zacząć realizować terapię. Specjalista o wysokich kompetencjach i umiejętności wykorzystywania wiedzy teoretycznej w praktyce, przeprowadzi proces terapeutyczny w porozumieniu ze swoim pacjentem. Pamiętaj, że to współpraca dwójki ludzi – Ciebie, jako pacjenta i fizjoterapeuty, jako specjalisty w swojej dziedzinie. Tylko wspólne działania mogą przynieść sukces w postaci eliminacji bólu i innych negatywnych konsekwencji chorobowych.

Fizjoterapia Poznań – pomoc dla każdego!

W obecnych czasach, stres oraz kilkunastogodzinna, szkodliwa dla naszego kręgosłupa pozycja siedząca przy komputerze czy w samochodzie stała się normą. A w dużym stopniu to właśnie ona oraz brak regularnej aktywności fizycznej są przyczyną poważnych dysfunkcji w obrębie narządu ruchu.

Fizjoterapia może pomóc w każdym momencie Twojego życia, niezależnie od wieku czy tego w jakim stanie fizycznym się znajdujesz. Działania dopasowywane są do Twoich potrzeb i okoliczności. Indywidualnie zaplanowana fizjoterapia  może obejmować: odpowiednie techniki manualne, nowoczesne zabiegi fizykalne, jak również specjalistyczne techniki usprawniające oparte na najnowocześniejszych metodach. Fizjoterapia może być leczeniem długotrwałych schorzeń, takich jak zapalenie stawów czy wad postawy, ale również nagłych wypadków, takich jak urazy. Leczenie może zmniejszyć ból, zwiększyć mobilność i przywrócić do normalnej aktywności. Głównym celem leczenia fizjoterapeuty jest zawsze pomoc w zachowaniu jak największej niezależności i aktywności.

Zobacz inne oferowane usługi!